Lisette HoP

About the author : Hi, ik ben Lisette en ik ben net afgestudeerd als psycholoog (specialisatie Child and Adolescent). In dit project neem ik jullie mee in mijn zoektocht naar mijn weg in het klinische werkveld! Bedankt voor het lezen van mijn blog! Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Generatie Y: waarom het ons niet zal overkomen

Lisette No Comment

Twintigers en keuzestress. Het is een populair onderwerp. Maar waar laat je nou als twintiger je keuzes door beïnvloeden? Door wat je zelf wil of door wat je omgeving belangrijk vindt?

 

Sinds ik dagelijks met de trein van en naar mijn werk reis heb ik genoeg tijd om het laatste nieuws te volgen. Afgelopen maand viel mijn oog op een intrigerend woord in een artikel van de NRC: de ‘crepeerindex’. Met bijbehorende, en eveneens intrigerende, titel: ‘Knokken om na de studie niet te ‘creperen’’. Met de crepeerindex worden de tien studierichtingen bedoeld met het hoogste percentage afgestudeerden die anderhalf jaar na hun afstuderen minder dan 900 euro bruto verdienen. Per maand. Ik heb het woordenboek er even op nageslagen en leerde dat creperen officieel omschreven wordt als ‘door beroerde omstandigheden sterven’. Niet echt iets om naar uit te kijken. Het was geruststellend dat psychologie als studie niet in de top tien staat. Dat mijn eerste studiekeuze, culturele antropologie, met 15% op een gedeelde eerste plaats staat met kunst- en cultuurstudies laat ik voor het gemak even buiten beschouwing.

De crepeerindex dus. Ik vraag me af of het voor mij persoonlijk had uitgemaakt toen ik op mijn 18e vol enthousiasme het studieaanbod van verschillende universiteiten bekeek. Zou een tabel met een mogelijke toekomstige salarisindicatie me van gedachten hebben doen veranderen? Of zou ik daarvoor te optimistisch of naïef zijn geweest? Gaat iemand, die heel graag cultureel antropoloog wil worden, voor een andere studie omdat 15% van de afgestudeerd cultureel antropologen een minimaal maandinkomen heeft? Ik betwijfel het. Om de een of andere reden zijn we toch allemaal geneigd om te denken dat het ons niet zal overkomen. Dat jij niet bij die 15% hoort. Zij hebben het gewoon niet zo handig aangepakt. Toch?

Het idee te kiezen voor een studie vanwege de baankansen of het salarisperspectief staat haaks op waar ‘wij’ als generatie Y voor staan. Generatie Y: iedereen die geboren is tussen grofweg 1980 en 1995. Een generatie die getypeerd wordt als ‘de generatie van de achterbank’, omdat we eraan gewend zouden zijn dat anderen (lees: onze ouders) alles voor ons regelen. Wat ertoe geleid heeft dat we ervan uit gaan altijd onze zin te krijgen. Een generatie die opgegroeid is met dusdanige technologische mogelijkheden dat persoonlijk contact wordt ingeruild voor het digitale. De ‘Peter Pangeneratie’, omdat we niet volwassen willen worden. De generatie die continue op zoek is naar verbetering, die niet blijft hangen in situaties waar we geen voldoening uithalen. Of dat nu gerelateerd is aan studie, werk of relaties. We willen graag authentiek zijn. Gaan voor wat we ambiëren.

Uiteraard is bovenstaande een hele generalistische omschrijving en ligt de werkelijkheid voor de meesten iets genuanceerder. Feit blijft dat we het als ‘generatie met de wereld aan onze voeten’ het lastig vinden om te kiezen tussen wat we willen en wat perspectief heeft. Groeit daarom de behoefte aan studentenpsychologen. Hebben we als generatie een verhoogd risico op het ontwikkelen van een burn-out. Dat is ook niet zo gek. Nu ik een jaar op dezelfde plek werk krijg ik vrij regelmatig te horen: wordt het niet tijd voor wat anders? Wanneer ga je solliciteren op een Gz-opleidingsplek? Is het niet slim om een basiscursus CGT te volgen? Zou je het niet leuk vinden om met een andere doelgroep te werken? Heb je het al over salarisverhoging gehad? Het moet altijd beter, sneller en spannender. En ik merk dat ik er in mee ga, hoewel ik soms twijfel of wat ik wil misschien niet te veel wordt. Een gedachte die ik overigens snel wegdruk. Want het te veel worden, dat overkomt mij niet.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: