Pauline HoP

About the author : Leuk dat je mijn blog aan het lezen bent! Ik ben Pauline, eerstejaars research masterstudent en zoekend naar mijn plek in de wereld van de wetenschap. Ik ben benieuwd wat je van mijn blog vond: Laat het achter bij de comments of stuur me een mailtje!

Een wetenschappelijke conferentie: hoe werkt dat?

Pauline, Research, Werkveld No Comment

Afgelopen december mocht ik n.a.v. mijn gepubliceerde scriptie naar een wetenschappelijke conferentie. In deze blog blik ik erop terug en deel ik mijn ervaringen.

Ik ben naar het driedaagse wintercongres van de Nederlandse Vereniging voor Psychonomie (NVP) geweest. Het NVP Wintercongres is één van de vele congressen en conferenties die plaatsvinden, zowel nationaal als internationaal. Een conferentie of congres is onder andere bedoeld om collega’s te ontmoeten, ideeën uit te wisselen, inspiratie op te doen voor nieuwe projecten en op de hoogte komen van wat er speelt in het werkveld. Zoals gezegd mocht ik er naartoe om de bevindingen van mijn scriptie te presenteren. Omdat het normaal een paar honderd euro kost om deel te nemen aan dit congres, had ik me samen met mijn supervisor ingeschreven voor de NVP mini grant, een gratis deelname aan het congres. Gelukkig wonnen we deze en mocht ik er, samen met een studievriendin, naartoe. Het is ook mogelijk om een dag- of weekendticket te kopen, in principe kan iedere geïnteresseerde die wil betalen deelnemen aan het congres.

Na wat wikken en wegen was de koffer ingepakt (want wat doe je aan naar je eerste conferentie?) en reden we naar het hotel waar de conferentie plaats ging vinden. We checkten in en kregen samen een kamer. Kinderlijk verrast door de grote badkamer en het mooie uitzicht (beter dan het gemiddelde Leidse studentenhuis..) pakten we onze spullen uit en maakten ons klaar voor de eerste spreker. In het programmaboekje dat we kregen zagen we dat het wetenschappelijke deel van de conferentie zou bestaan uit vier keynote lectures (‘kernsprekers’), zes symposiarondes (waarin je kon kiezen uit vier thema’s) en twee postersessies. Verder stonden er twee lunches, twee diners, een pubquiz, een avond borrelen en een avond discobowlen gepland. Het programma zag er zowel interessant als heel gezellig uit, dus gewapend met water, een notitieboekje en pen begonnen we aan drie dagen conferentie.

Het viel me meteen op dat de sfeer heel ontspannen was en dat er onderling lekker werd bijgepraat. Verder trok de eerste spreker een volle zaal. Van te voren hadden we ons al afgevraagd of we bij alle sprekers en symposia verwacht zouden worden. Dit bleek gelukkig niet het geval te zijn, al pak je natuurlijk wel zoveel mogelijk mee. De vier keynote lectures werden het best bezocht, ik schat zo in dat het grootste deel van de aanwezigen daar wel naartoe komt. De vroegste symposiarondes werden daarentegen het minst bezocht, zeker na de activiteiten in de avond.

Want dat was ook een groot deel van het programma: sociale activiteiten! Er is een grappig soort rivaliteit tussen de steden, die zijn hoogtepunt wel bereikte tijdens de pubquiz. Samen met andere Leidse masterstudenten hadden we ons opgegeven als team, maar tegen de jaren ervaring en kennis van andere teams konden we helaas niet op. Voor de avonden bood het hotel allerlei vormen van vermaak. De eerste avond hebben we geborreld in een volledig ingerichte Ierse pub in de kelder en de tweede avond stond in het teken van discobowlen, tafelvoetballen en een duik in de ballenbak.

Op de tweede dag was ik, samen met zo’n 60 anderen, aan de beurt om mijn poster te presenteren. De posters geven weer wat het onderwerp van je onderzoek was, hoe je het hebt uitgevoerd en wat de bevindingen waren. De mensen die het onderzoek hebben uitgevoerd gaan bij hun posters staan en de rest loopt rond. Meestal gaat de postersessie gepaard met een borrel, dus de sfeer is erg informeel. Ik vond het aan het begin erg spannend, maar na mijn verhaal (mensen vragen vaak of je ze even door je poster kunt ‘runnen’) een keer te hebben gedaan was de spanning er snel af. Het is leuk om de vragen te beantwoorden en goede suggesties te horen en op deze manier ook echt iets bij te dragen aan het congres.

Al met al vond ik het een hele ervaring. Je doet zoveel indrukken en inspiratie op, ik kan me voorstellen dat je daar als onderzoeker weer een tijdje mee vooruit kunt. Voor mij was het vooral een heel leuk inkijkje in hoe zo’n conferentie in zijn werk gaat en een goede manier om mensen uit het werkveld te ontmoeten. Hopelijk kan ik komend jaar weer!

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: