Kenny HoP

About the author :

Leuk dat je mijn blog leest. Ik ben Kenny en ik zit momenteel op het einde van mijn promotietraject. Ik zou graag onderzoek en klinisch werk met elkaar combineren. Momenteel zet ik zoveel mogelijk stappen om dat te realiseren, die jullie hier bij HoP kunnen volgen.

Ik ben steeds benieuwd wat jullie van mijn blogs vinden, laat je hier een berichtje achter of stuur je een mail?

Voorwaardelijke liefde: het arbeidsvoorwaardengesprek

Kenny, Solliciteren en profileren, Toekomstperspectief, Werken No Comment

“Stel, je bent net afgestudeerd en hebt al ongeveer 100 brieven geschreven, bent 10 keer op gesprek gegaan, en eindelijk krijg je een verlossend telefoontje met de boodschap “we willen verder met jou.” Wat nu?”

Bovenstaande afbeelding voelt bekend aan voor veel mensen die hun eerste baan in de wacht slepen. Je wordt immers uitgenodigd voor een arbeidsvoorwaardengesprek, waar je gaat onderhandelen over je loon en andere extralegale voordelen. Slik, je hebt helemaal geen idee wat een psycholoog, recruiter, coach,… zou verdienen. Gelukkig kan je je hier enigszins op voorbereiden. Aangezien ik de laatste zes jaar drie banen heb gehad, en dus drie keer het ook heb gehad over arbeidsvoorwaarden, overloop ik deze drie banen even kort met jullie en vertel hoe het arbeidsvoorwaardengesprek is verlopen. Aan de hand hiervan belicht ik verschillende onderdelen van waar het in zo een gesprek over kan gaan.

16-3-2017

Zoals jullie konden lezen in mijn vorige blog, is mijn promotiecontract nu reeds een maand afgelopen. Ik heb het geluk gehad een nieuwe baan te vinden in februari als beleidsmedewerker bij Altracura, een organisatie in Limburg die gespecialiseerd is in psychiatrische thuiszorg en begeleiding. Deze baan begint pas 1 maart, dus het is te kort dag om daar nu al over uit te wijden. Ik heb dus besloten deze blog te wijden aan het arbeidsvoorwaardengesprek, een onderdeel van het sollicitatie-proces dat vaak onderbelicht blijft. Stel, je bent net afgestudeerd en hebt al ongeveer 100 brieven geschreven, bent 10 keer op gesprek gegaan, en eindelijk krijg je een verlossend telefoontje met de boodschap “we willen verder met jou.” Wat nu?

Baan 1: Sociotherapeut in België

In België is een arbeidsvoorwaardengesprek niet standaard als je een baan aangeboden krijgt. Deze baan heb ik gekregen na een sollicitatiegesprek, en op het einde vroegen ze gewoon of ik de week erop wilde komen werken voor hen, want het betrof een dringende vacature. Als sociotherapeut val je onder de salarisschaal psychiatrische verpleging (het zijn meestal ook verpleegkundigen en geen psycholoog)  en ik ben toevallig in de hoogste startersschaal ingedeeld. Hier heb ik dus eigenlijk geluk gehad.

 

Baan 2: Promoveren aan de Open Universiteit

Bij deze baan hoorde wel een arbeidsvoorwaardengesprek. Hier werd echter niet onderhandeld over het loon. Het loon dat een promovendus krijgt is zeker niet slecht, dus dat is geen probleem, maar het ligt wel al vast voor vier jaar. Bij een subsidiegever wordt immers een bepaald bedrag aangevraagd voor het loon van de promovendus, en dat is gebaseerd op het standaardloon en daarvan wordt niet afgeweken. Elk jaar krijg je wel een loonsverhoging, maar het maakt niet uit of je nu al 30 of 0 jaar werkervaring hebt. Ik moet toegeven dat de Open Universiteit een erg flexibele werkgever was. Dus er konden verschillende arbeidvoorwaarden worden gekozen, die allemaal extralegale voordelen inhielden. Voor de duidelijkheid, extralegale voordelen zijn niet illegaal, maar dat zijn extraatjes die je krijgt bovenop je loon, maar nog steeds binnen de wet. Ik som even de belangrijkste voorwaarden op waar ik voor heb gekozen.

  • Aantal uur per week: Ik werd full time aangesteld als promovendus, wat overeenkomt met een werkweek van 38 uren. Ik heb er echter voor gekozen om 40 uur per week te werken, want ik was sowieso werkdagen van 8 uur gewend, en ik moest op vrijdag niet noodzakelijk naar huis om 15.00. Deze extra uren leverden niet meer loon op, maar je kreeg die extra uren wel gecompenseerd. Concreet betekent het dus dat je 8 uur per maand, dus een volledige werkdag, teveel werkt. Je krijgt hierdoor ook 12 extra dagen vrij per jaar. De keuze was voor mij snel gemaakt.
  • Vakantiegeld in een keer of maandelijks extra: Ik kon kiezen om ofwel vakantiegeld gewoon als een groot bedrag te krijgen in juni, of gewoon te verspreiden als maandelijks extra loon. Ik heb deze laatste optie gekozen, omdat ik niet zo gevoelig ben aan de “grote beloning”, en vooral omdat er allerlei belastingtechnische voordelen waren om het maandelijks op te nemen.
  • Fietvergoeding; Bij de Open Universiteit kon je een fietsvergoeding krijgen. Als je besloot om (soms) met de fiets te komen, kon je de kosten van de aanschaf van je fiets terug krijgen van de OU. Omdat ik te ver woonde heb ik gekozen om deze vergoeding niet te gebruiken, en in plaats daarvan te kiezen om het surplus aan woon-werkverkeer bij mijn eindejaarspremie te laten tellen. Je kan per maand namelijk maar een maximum vergoeding voor woon-werkverkeer krijgen, en door de grote afstand zat ik altijd boven dit maximum. De keuze om het geld dat boven dit bedrag ging bij mijn eindejaarspremie te laten tellen was dus snel gemaakt.
  • Bedrijfsfitness: Mens sana in corpore sane. Sommige bedrijven nemen deze aloude leuze erg serieus, en bieden een goedkoper fitnessabonnement aan in hun arbeidsvoorwaarden. Het jaarlijks bedrag voor je fitnessabonnement wordt dan gewoon ingehouden van je eindejaarspremie.

Baan 3: Beleidsmedewerker bij AltraCura

In deze baan was er minder te onderhandelen over extralegale voordelen dan bij de Open Universiteit. Altracura is immers gebonden aan de Collectieve Arbeidsovereenkomst (CAO). Deze overeenkomst is vooral opgesteld ter bescherming van de werknemers en bevat de rechten die zij hebben, inclusief het loon, extralegale voordelen, etc. Je kan deze CAO ook opzoeken online. Google bijvoorbeeld maar een keer de CAO GGZ, waar je als psycholoog waarschijnlijk onder valt. Het grootste onderhandelpunt in dit gesprek was het loon waaraan ik zou starten.

Jack Nicholson in de film The Shining doet alleszins niet moeilijk over zijn loon. Jij moet iets beter voor je rechten opkomen. Ik help je even te bepalen wat je waard bent als basispsycholoog in de GGZ als voorbeeld. Als basispsycholoog val je onder functieschaal 60 van de CAO GGZ. Hieronder zie je een overzicht van deze functieschaal. Je kan op de afbeelding klikken om hem groter te krijgen

 

Is dit je allereerste baan en heb je nog geen werkervaring? Dan is er weinig onderhandelen aan, je begint immers in de laagste aanloopschaal, dus functieschaal 59/0. Je ziet dat je brutoloon bij een voltijdse baan ongeveer 2700 euro bedraagt. Elk jaar dat je volledig werkt bij die werkgever, ga je een stapje omhoog. Dus na een jaar zit je in 59/1, met een brutomaandloon van ongeveer 2850 euro. Van aanloopschaal 59/3 ga je hierna verder naar schaal 60a/0 enzovoort. Heb je een jaar gewerkt op een werkervaringsplek, dan zou je dit kunnen aanhalen om bijvoorbeeld niet te beginnen in 59/1 in plaats van 59/0. Een klinische stage, hoe lang ook, zal in de meeste gevallen niet kunnen meetellen in deze onderhandelingen.

 

Bij mij persoonlijk zat ik niet in de CAO GGZ, maar in de CAO VVT. De CAO VVT is een specifiek CAO voor verpleegtehuizen en thuiszorg. Aangezien Altracura psychiatrische thuiszorg biedt, hebben ze gekozen om de CAO VVT aan te houden in plaats van de CAO GGZ omdat dit beter was voor hun ambulante hulpverleners. In mijn arbeidsvoorwaardengesprek deden ze een aanbod uitgaande van 0 jaar werkervaring als beleidsmedewerker. Ik heb aangehaald dat ik de redenering begreep maar hier niet akkoord mee was. Mijn klinische kennis, die ik heb opgedaan in mijn vorige banen, is nodig voor de helft van de functie. Ik stelde dus voor dat we mij halverwege tegemoet kwamen en 3 jaar werkervaring mee namen.

 

Na het gesprek werd mijn voorstel voorgelegd aan het management. Het management kon deze redenering volgen, en ging akkoord om mij in te delen in aanloopschaal 3. Hierdoor heb ik toch enkele schalen kunnen overslaan, dus durf te vragen!!! Eens je het arbeidsvoorwaardengesprek bent aangegaan ben je nog de enige kandidaat die overschiet, dus willen ze je ook graag. Als ze jouw tegenaanbod niet aanvaarden, kan je nog achteraf beslissen om op hun oorspronkelijk aanbod in te gaan. Als jullie er echt niet uitkomen, dan kan je overigens de baan nog steeds weigeren.

 

Hopelijk bevatte deze blog nuttige informatie voor mensen die weldra het werkveld in trekken. Heb je zelf ook ervaringen met een arbeidsvoorwaardengesprek? Ben ik een belangrijke voorwaarde vergeten? Laat het vooral niet na om een bericht achter te laten op deze blog.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: