Hugo HoP

About the author :

Hoi, ik ben Hugo en ik ben student Klinische Neuropsychologie. Ik ben graag bezig mijzelf te ontwikkelen en steeds meer te leren over mijzelf. Dat is ook waarom ik meewerk aan dit project. Naast leren over mijzelf heb ik de nieuwsgierigheid om eigenlijk van alles te willen weten. Bedankt voor het lezen van mijn Blog! Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Verslavingszorg

Gezondheidspsychologie, Hugo, Neuropsychologie, Profileren, Werken, Werkveld No Comment
"Een interview met iemand die werkzaam is in de verslavingszorg."
“Een interview met iemand die werkzaam is in de verslavingszorg.”

 

Kitty werkt al 16 jaar in de verslavingszorg in Rotterdam en heeft daarvoor de opleiding tot sociaal pedagogisch hulpverlener gevolgd. Ze komt uit een dorp waar praten over verslaving of met verslaafden echt not-done is en zegt te leiden aan het ‘moeder Theresa syndroom’ wat er op neerkomt dat ze graag mensen helpt die het slecht hebben. In Rotterdam kan ze zich aarden en loopt ze stage bij een gebruikersruimte, waar gebruikers kunnen gebruiken zodat ze in ieder geval van de straat zijn. Ook loopt ze stage bij een methadonprogramma waar ze in die tijd nog onder toezicht van een verpleegkundige medische handelingen mocht verrichten, zoals het uitdelen van medicijnen en het toedienen van methadon. Ook zet ze daar een ontbijtprogramma op, een eigen initiatief waarmee ze zich profileert.

Na de opleiding gaat ze eerst weer werken bij een gebruikersruimte en daarna bij een methadonprogramma, waar ze meewerkt aan het opzetten van een dagbehandeling zodat er meer wordt gedaan dan verslaafden pappen en nathouden. Daarna heeft ze binnen het bedrijf een nieuwe baan op een polikliniek in Leiden waar ze zich richtte op verslavingsproblematiek. Op haar huidige werkplek werkt ze als ‘behandelmedewerker II’ met motiverende gespreksvoering en met protocollen uit de cognitieve gedragstherapie, ze doet qua therapie dan ook grotendeels hetzelfde als een psycholoog, maar ze mag alleen geen onderzoek doen bij mensen (klinische vragenlijsten afnemen om bijvoorbeeld naar persoonlijkheidsproblematiek te kijken). Ze heeft dan ook een opleiding tot cognitief gedragswerker gevolgd (CGW: min of meer hetzelfde als de opleiding tot cognitief gedragstherapeut voor WO studenten). Tot slot heeft ze bij haar huidige werkplek ook een samenwerkingsverband gestimuleerd met een ander groot bedrijf in de psychologische hulpverlening, omdat ze vindt dat behandelaren zich moeten specialiseren, maar dat ze wel nauw samen moeten werken. Op die manier kunnen mensen met verslavingsproblematiek ook op dezelfde locatie behandeld worden voor hun angst of depressie. Daarvoor werd je vaak door verschillende instellingen voor je depressie en voor je verslaving behandeld. Ze vertelt ook dat herstelgericht werken het steeds meer aanhang begint te krijgen. Dit houdt onder andere in: “Dat een behandelplan vanuit het individu tot stand komt in plaats van uit het zorgaanbod van een instelling” en dat dus niet de klachten behandeld worden, maar een persoon. Ze is er dan ook van overtuigd dat het herstelgericht werken de heersende stroming wordt binnen de psychologische hulpverlening.

Ze vertelde mij dat je in haar tijd heel makkelijk vanuit je opleiding gelijk aan het werk kon, en dat het heel normaal was. Ook had je toen vaak gewoon een vast contract, terwijl je tegenwoordig vaak geen stabiele werkplek hebt en dus niet lang zeker van je baan bent. Daarnaast waarschuwt ze ons dat je dit werk écht moet willen, omdat het tegenwoordig heel zwaar, dynamisch werk is. Je wordt geacht een duizendpoot te zijn en de zorg verandert constant qua regels, wetten en protocollen. Bereid je voor op meer werken dan in je contract staat en dat er op veel plekken verwacht wordt productie te draaien, dus cliënten zijn productie en je wordt geacht een bepaald quotum te halen.

Je ziet dat Kitty in haar stage, en ook haar loopbaan daarna, veel initiatief heeft genomen en uit zichzelf met ideeën kwam om toe te voegen aan de bestaande zorgplannen bij haar werk. En tevens voerde ze die ook vrijwel zelfstandig, met de hulp van een paar collega’s, uit. Ik denk dat je hier inspiratie uit op kan doen om dingen te ondernemen bij bijvoorbeeld de plek waar je vrijwilligerswerk doet of stage loopt of een ervaringswerkplek die iets toevoegen waarmee je jezelf profileert bij een werkgever. Daarnaast kon ze een opleiding tot CGT’er volgen waardoor ze tegenwoordig meer waard is voor haar werkgever tegenover andere mensen van haar opleidingsniveau, die door een ‘afspiegelingsbeleid’ niet meer op hun werkplek konden blijven. In dit geval lieten ze dus mensen met hogere kwalificaties blijven. Ze adviseert dan ook klinische psychologen de CGT opleiding te doen, omdat daar tegenwoordig veel naar gevraagd wordt. Ook raadt ze een cursus motiverende gespreksvoering te doen, omdat dat heel erg kan helpen bij mensen die er eigenlijk nog niet aan toe zijn om geholpen te worden. Tot slot, is een interessante ontwikkeling waarover ze mij heeft verteld dat er mogelijk een trend ontstaat waarin er meer waardering komt voor psychologen die ook ‘ervaringsdeskundige’ zijn en dus zelf ook met psychische problemen te kampen hebben gehad. Zelf ben ik ervan overtuigd dat die een meerwaarde kunnen bieden, maar ik twijfel of iedereen het daar mee eens is.

Ik moet zeggen dat ik het gesprek met Kitty heel interessant vond en dat ik hier inspiratie uit heb kunnen halen om mijzelf op een bepaalde manier te gaan profileren. Verder vind ik de informatie die ze heeft gegeven belangrijk om je voor te bereiden op het werkveld en om mee te nemen in mijn overweging of ik wel klinisch aan de slag wil en hoe ik me daar op kan voorbereiden. Ik hoop dat jullie ook wat aan deze informatie hebben. Zo ja, praat er dan zeker ook eens met een medestudent (of mij) over.

Tot schrijfs,

Hugo

Belangrijkste tips

Bedenk voor jezelf of je na je studie echt klinisch aan het werk wil, er wordt erg veel van je verwacht binnen beperkte tijd. Je moet productie draaien, ook in de psychologische hulpverlening. Misschien zijn er instellingen die hiervan afwijken, probeer erachter te komen wat de bedrijfscultuur is voordat je solliciteert.

Neem initiatief tijdens je stage of bij je werk en onderscheidt je van de rest door met nieuwe ideeën te komen!

Volg tijdens je loopbaan een opleiding waardoor je een nog grotere toegevoegde waarde hebt voor het bedrijf. Als psycholoog kan je bijvoorbeeld de opleiding tot Cognitief gedragstherapeut volgen.

Meer lezen over deze onderwerpen?

Voor meer over herstelgericht werken, klik hier

Voor meer lezen over de opleiding tot CGT’er, klik hier

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: