admin

About the author : Beheerder van de website Humans of Psychology.

Van laatbloeiende misfit naar ambitieuze psychologiestudent opzoek naar haar passie (1): Paniek

Rowena, Toekomstperspectief No Comment

Keuzestress! Wat als je ineens niet meer weet wat je met jouw opleiding wil doen? Ik vertel je mijn verhaal in mijn blog.

Keuzestress! Wat als je ineens niet meer weet wat je met jouw opleiding wil doen? Ik vertel je mijn verhaal in mijn blog.

 

 

“Wil je niet een keer gaan werken?”  “Ben je het leren en studeren niet al zat?”
Dit zijn standaard vragen die ik krijg wanneer mensen te weten komen dat ik met mijn 28 jaar nog steeds aan het studeren ben.
Ja, ik wil graag aan het werk. Met het studeren en student zijn ben ik op mijn leeftijd toch wel een beetje klaar mee. Maar nee, het leren en de zelfontwikkeling zal ik nooit zat worden.

Waarom ben ik dan nog steeds aan het studeren? Voor mijn gevoel paste mijn vorige opleiding toch niet goed bij mij (ik heb een Hbo-opleiding Eventmanagement gedaan) en ik zag mezelf dit niet de rest van mijn leven doen. Maar wat dan wel?

In deze blogreeks wil ik jullie meenemen op mijn reis naar mijn passie en geluk. Wat heb ik gedaan om erachter te komen wat ik dan wel wilde doen en hoe ontrafelt zich dat nu voor mij?

Ik ben nooit echt boekenslim geweest, uit boeken leren vind ik moeilijk. Ik leer meer van doen, dan lezen. Daarentegen heb ik wel een heel groot doorzettingsvermogen en vastberadenheid, wat mij altijd geholpen heeft om toch te gaan voor wat ik wil. Ook al moet ik er iets harder voor werken dan anderen.

 

Zo heb ik mijzelf door 4 jaar tweetalig vwo geworsteld, tot mijn leraren dachten dat ik teveel op mijn tenen moest lopen om bij te blijven. Ik had helaas niks in te brengen in de beslissing om mij naar 4 havo over te zetten. Ik had al in mijn hoofd zitten dat ik naar de uni wilde en naar mijn idee had ik daar een vwo-diploma voor nodig. Niemand die mij in die tijd uitgelegd had dat ik met een hbo-P ook naar de uni kon. Dat had me een aantal jaar gescheeld, maar ook minder ervaring opgeleverd (om wijlen Johan Cruijff te quoten: “Elk nadeel heb z’n voordeel”).
Ik heb met tegenzin mijn havo afgemaakt en ben opzoek gegaan naar een hbo-opleiding die mij leuk leek. Dit is uiteindelijk mijn 3e keus geworden; Eventmanagement (voel je de bui al hangen? Wie wordt er nou echt gelukkig van een 3e keus, right?)
Na deze opleiding merkte ik dat deze industrie door de crisis heel weinig werk had en er tijdens mijn afstudeerstage al weinig animo was voor een gratis stagiaire. Wat moest ik er dan met een diploma?
Ik ben gaan werken en uiteindelijk toch gekozen om voor mijn eerste liefde, psychologie, te gaan. Ja, ik moest dan weer de collegezaal in. Ja, ik zou weer veel uit boeken moeten leren, in plaats van uit de praktijk. Nee, ik kreeg geen studiefinanciering meer. En ik zou een van de oudste zijn, maar deze dingen konden mij niet stoppen om er toch voor te gaan. Het is zwaar geweest, maar toch ben ik nu in de laatste fase van mijn bachelor beland.
En dan denk je dat ik precies zou weten wat ik wilde met psychologie. Dit was namelijk mijn droom geweest vanaf de middelbare school. Maar het enige wat ik eigenlijk wist, was dat ik “iets” met kinderen wilde doen. Maar wat dit “iets” precies was en hoe ik dit wilde invullen, daar had ik totaal geen idee van.
Daar zit je dan met je inmiddels 28 jaar, aan je tweede studie waar je voor gevochten hebt om te kunnen blijven doen en dan weet je niet eens concreet wat je wil doen?

De moed zakte me in mijn schoenen. Wat moest ik hiermee? Om mij heen zag ik allemaal studenten die volgens het boekje na hun vwo naar de uni zijn gegaan en precies op schema hun bachelor halen. En dan ook nog eens exact weten welke master ze willen gaan doen en waar ze terecht willen komen.
Dit was voor mij de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. Ineens raakte ik in paniek. Allerlei scenario’s gingen door mijn hoofd en ik zag mijzelf al zonder diploma en zonder een duidelijk toekomstbeeld in een fastfood restaurant werken (met alle respect voor fastfood medewerkers), vragen of mensen nog saus erbij wilden hebben.

Op dit soort momenten komt mijn vastberadenheid en doorzettingsvermogen goed van pas! Ik heb het hier niet bij laten zitten en ben actief opzoek gegaan naar mijn passie en droombaan.
Voor iedereen die ook even vastloopt in het leven en niet meer zeker weet waarom ze aan hun studie begonnen zijn of waarom je deze baan eigenlijk aan het doen bent, ga na bij jezelf of dit is wat je altijd al wilde doen. Wees eerlijk naar jezelf en ga op je eerste gevoel af. Is dit een “nee” (ook al is het een hele voorzichtige, verlegen “nee”) dan is het de moeite waard om dit te gaan onderzoeken. Durf even te dromen en na te denken wat je zou willen als alles mogelijk is.
In mijn volgende blog zal ik vertellen wat mijn volgende stappen zijn geweest in mijn reis naar passie en geluk. Lezen jullie dan ook weer mee?

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: