Kenny HoP

About the author : Leuk dat je mijn blog leest. Ik ben Kenny en ik zit momenteel op het einde van mijn promotietraject. Ik zou graag onderzoek en klinisch werk met elkaar combineren. Momenteel zet ik zoveel mogelijk stappen om dat te realiseren, die jullie hier bij HoP kunnen volgen. Ik ben steeds benieuwd wat jullie van mijn blogs vinden, laat je hier een berichtje achter of stuur je een mail?

Solliciteren: Frequently Asked Questions

Kenny, Profileren, Solliciteren en profileren, Werken No Comment

job-interviewBron: www.cartoonstock.com

 

“Waarom zouden we jou een stageplek moeten geven?” “Je weet toch dat ik hier gratis kom werken?” Dit was de eerste vraag die mij ooit gesteld werd op mijn eerste sollicitatie en mijn antwoord hierop. Ik ben een van die mensen die eigenlijk te spontaan (zeg gerust onbezonnen) zijn om onvoorbereid naar een sollicitatiegesprek te gaan. Sindsdien heb ik wel wat vaker gesolliciteerd en ben ik er gelukkig ook beter in geworden. Op een gegeven moment merkte ik dat sommige vragen echt vaak terugkwamen en een bepaald standaard antwoord vaak ook het gewenste antwoord is. Beginnende sollicitanten zijn vaak ook extra zenuwachtig over een sollicitatie omdat ze geen idee hebben wat hun gevraagd zal worden. Daarom besloot ik, als nieuwe auteur van Humans of Psychology, enkele veelgestelde vragen voor jullie in een blog te zetten, inclusief enkele “slimme antwoorden.” Zelf heb ik na mijn researchmaster psychopathologie een jaar gewerkt in een psychiatrische instelling op de afdelingen psychosenzorg en later verslavingszorg. Hierna ben ik gaan promoveren bij de afdeling klinische psychologie aan de Open Universiteit, waar ik nu mijn laatste maand van het promotietraject afmaak. Ook voor mij zit het solliciteren er weer aan te komen dus, en ik overloop graag met jullie enkele veelgestelde vragen tijdens sollicitatiegesprekken.

 

Waarom moeten we jou aannemen voor deze baan?

Het getuigt niet direct van veel kennis van arbeidspsychologie, als ze met deze vraag beginnen, maar je zou je erover verbazen hoe vaak een gesprek begint met deze vraag of zijn kwaadaardige stiefzuster “Wat kan jij voor onze instelling betekenen?” Eigenlijk zijn ze hier op zoek naar een korte samenvatting van jouw relevante ervaring. Heb je een gebrek aan ervaring, dan is dit het moment waarop je de kans krijgt om je enthousiasme te laten zien voor de baan of afdeling. Denk eraan, als Donald Trump president kan worden zonder politieke ervaring, kan jij ook psycholoog worden met enkel stage-ervaring.

 

Waarom heb je voor deze populatie gekozen? (klinische plek)

Vaak solliciteer je in de klinische praktijk voor een functie binnen een bepaalde populatie. Ikzelf richt me het liefst op de psychiatrische thuiszorg (FACT-teams), de residentiële populaties in de psychosenzorg, verslavingszorg of ouderenzorg . Ik heb dus ook al vaker hier gesolliciteerd, en na een tijdje weet je welke antwoorden ze willen horen. Bij psychosenzorg helpt het om het te hebben over de heftige en vaak erg verstorende problematiek en het significante verschil dat je wil maken in het leven van deze mensen. Bij verslavingszorg vertel je het best hoezeer je houdt van de achterliggende problematiek te ontdekken die aan de basis liggen van de verslaving. Solliciteer je op een functie voor ouderenzorg, dan kan je je toekomstige werkgever erop wijzen dat ouderen jouw sympathie hebben gewonnen, vooral door de huidige vereenzamingstrend onder oudere mensen. Vermeld zeker ook dat het vakgebied steeds belangrijker wordt door de vergrijzing van de maatschappij. Solliciteer je op een functie bij psychiatrische thuiszorg, vermeld dan zeker dat je houdt van het herstelgerichte en niet noodzakelijk genezingsgerichte proces waar zo een team vaak op insteekt en dat je mensen het best kan helpen door hen te observeren in de thuissituatie om zo te zien waar ze op vastlopen. Dit is overigens het punt in een sollicitatiegesprek dat je de indruk krijgt dat ze je motivatiebrief niet echt hebben gelezen en je enkel op je cv hebben uitgekozen.

 

Je hebt het onderzoeksvoorstel gelezen, zijn er bepaalde verbeteringen die je kan bedenken? (promotieplek)

Hierin zit reeds een goede tip verstopt om uitgenodigd te worden op een eerste gesprek als het gaat om een promotietraject. Vraag ALTIJD het onderzoeksprotocol of subsidievoorstel op. Je wil niet, zoals ik zelf helaas heb ondervonden, op gesprek gaan en dan niet meer kunnen terugvinden waar het project nu weer precies over ging omdat de vacaturetekst niet meer online te vinden is. Bedenk tijdens het lezen van dit voorstel ook best al even wat je mogelijk anders zou doen. Vaak is zo een subsidievoorstel ook erg algemeen geschreven en is er best wel wat ruimte voor invulling. Je zou het nu bijvoorbeeld ook al kunnen hebben over enkel statistische methodes die je erg geschikt lijken als je hierin thuis bent, je laat dan gelijk je kennis zien over methodiek en je kritisch denkvermogen. Vind je echter geen verbeteringen, dan zou je een kritische vraag kunnen stellen. “Ik zie dat jullie voor die populatie hebben gekozen, waarom is dat?” of “Ik zie dat jullie de data zo van plan waren te verzamelen, hoe kwamen jullie op dat idee?” Je toont nu aan dat je het voorstel wel hebt gelezen en er kritisch over hebt nagedacht, en je geeft hun de mogelijkheid over hun eigen project te spreken. Vergis je niet, ze interviewen jou wel, maar iedereen praat ook graag over zichzelf.

 

Een van de taken van de psycholoog is die van coach, hoe zie je de invulling van die taak? (klinische plek)

Deze vraag komt eigenlijk enkel voor als je solliciteert als psycholoog binnen een team van zowel psychiaters als verpleegkundigen, dus niet bijvoorbeeld in een praktijk met allerlei andere psychologen. Dit is ook gelijk een erg tricky vraag, omdat er twee antwoorden zijn. Enerzijds ben je een coach omdat je meer expertise hebt in bepaalde vormen van therapie. Je helpt dus de verpleging eigenlijk als ze bijvoorbeeld een vraag hebben over cognitieve gedragstherapie en hoe iets aan te pakken. Een ander antwoord waar ze soms naar op zoek zijn is dat je als coach van het team ook als een mediator optreedt. Een verpleegteam zit vaak letterlijk dagen en avonden lang met elkaar in een kleine ruimte. Dat er soms strubbelingen optreden is dus niet abnormaal. Als je zoals ik geluk hebt in een team terecht te komen waar een verpleegster in het verleden met de vriend van de andere verpleegster heeft geslapen, zijn de rapen helemaal gaar. Nu loopt het niet steeds zo erg uit de hand in een team, maar soms kunnen er bepaalde visies zijn over de aanpak van een bepaalde patiënt. Het is dan jouw taak als “coach” om ervoor te zorgen dat er een compromis kan gevonden worden. Ikzelf ben er vier keer op rij in geslaagd om het foute antwoord te kiezen van deze twee opties. Nu begint mijn antwoord dus steevast met “Volgens mij is de functie van coach tweeledig.”.

 

Wat verwacht je van ons?

SPOILER ALERT: Het antwoord hierop is niet “een baan.” Dat is weliswaar lekker eerlijk, en dat heb ik dus ook wel eens gezegd tijdens een gesprek, maar toch raad ik niet aan om dit als antwoord te geven op deze vaak voorkomende vraag. Het is netter om te zeggen dat je van hen begeleiding verwacht tijdens je eerste weken, dat je van hen verwacht dat je een kans krijgt om je in te werken en te kunnen groeien.

 

Heb je nog vragen voor ons?

Deze vraag eindigt standaard elk gesprek. Het is goed om alleszins enkele vragen in je achterhoofd te hebben, hoe dom ze ook mogen klinken. Dit is overigens niet het moment om te gaan onderhandelen over je arbeidsvoorwaarden als beginnend psycholoog. Het is dan weer wel een goed idee om hen te vragen hoe zij bepaalde dingen aanpakken, welke afdelingen er weer precies zijn verder, volgens welk theoretisch kader ze behandelen of indien je voor een promotieplek gaat, hoe de samenwerking binnen en tussen afdelingen verloopt. Soms heb je echter al heel wat vragen gesteld tijdens het gesprek, puur omdat het onderwerp waar het over ging je interesseerde. In dat geval kan je zelf ook wel afsluiten met “Neen, ik heb de kans gekregen om mijn vragen tijdens het gesprek al te stellen, bedankt.”

 

Heb je zelf enkele rare vragen gehoord tijdens een van je sollicitatiegesprekken? Heeft deze blog je met meer vragen opgezadeld dan dat ze dingen verklaard heeft? Heb je zelf nog goede tips voor je collega-sollicitanten? Reageer dan zeker hieronder en laten we elkaar proberen aan een baan te helpen.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: