Astrid HOP

About the author :

Mijn naam is Astrid en ik ben studente gezondheidspsychologie. Ik heb affiniteit met medische psychologie en positieve psychologie. Mijn schrijvers doel is zelfontwikkeling. Bedankt voor het lezen van mijn Blog! Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Reactie op uitzending van de Monitor: Uitbuiting van starters en stagiairs.

Astrid, Solliciteren en profileren, Toekomstperspectief, WEP, Werkveld 2 Comments
Uitbuiting van startende psychologen en stagiairs? Hier volgen tips over wat je zelf kunt doen!
Uitbuiting van startende psychologen en stagiairs? Hier volgen tips over wat je zelf kunt doen!

 

Nu we een piek in de discussie omtrent zwarte piet net weer achter de rug hebben, ontstond er een nieuw debat over slavernij. Dit maal in de sociale- en gedragswetenschappen onder de naam “uitbuiting van psychologen op werkervaringsplekken” (uitgezonden door de Monitor KRO-NCRV op 3 januari). Een overload aan psychologiestudenten wordt na het behalen van de opleiding geconfronteerd met een groot gapend gat tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. De meeste vacatures omschrijven dan ook ontzettend veel kwaliteiten waar je als afgestudeerde onmogelijk aan kunt voldoen. Hierdoor ontstaat een gevoel van hopeloosheid waardoor grenzen vervagen en velen onbetaald werk gaan verrichten om enigszins aan de eisen te kunnen voldoen. Een mogelijkheid daarvoor is de werkervaringsplek.

 

 

Werkervaringsplekken zijn niet altijd onbetaald, maar in veel gevallen wel. In de uitzending kwam naar mijn mening naar voren dat er sprake was van bewust inzetten van goedkope krachten om het bedrijf draaiende te houden. Dit zou te maken kunnen hebben met verschuivingen in de zorg en verdeling van de staatskas. Echter, vond ik het beeld dat geschetst werd behoorlijk grof en onrealistisch. Dit laatste zou natuurlijk te maken kunnen hebben met mijn selectieve aandacht voor het lichtpuntje aan het einde van de tunnel, maar misschien ook omdat ik niet heilig geloof in alles wat op tv verkondigd wordt.

De overgang van een hardwerkende student, naar iemand die minstens een jaar onbetaald werk verricht om vervolgens als schoonmaakhulp aan de slag te gaan kan ik nog steeds niet goed verwerken. Mijn visie hierop is totaal anders, en ik zie zelf geen bewust kwaad in werkervaringsplekken. Natuurlijk bestaat altruïsme niet, en bieden bedrijven deze plekken niet alleen aan om jou te helpen aan werkervaring. Daarentegen is dit wel vaak iets wat ontbreekt bij afgestudeerden, en denk ik dat je er je voordeel uit kunt halen als je het verstandig aanpakt. Dit is dan ook mijn visie op de werkervaringsplek:

De reden om aan de slag te gaan bij een werkervaringsplek kan bijvoorbeeld zijn om te voldoen aan de eisen die vacatures van bedrijven stellen, maar ook om te voldoen aan de eisen van de BIG registratie. Hoewel je deze enige tijd geleden nog bij een pakje boter kreeg, moet je er nu veel meer voor doen. Dit is hoe het in zijn werk gaat: Je studeert, zorgt vervolgens dat je minimaal vijf jaar werkervaring hebt (mission impossible 1), zoekt een bedrijf dat de GZ opleiding voor je wilt betalen of leeg je spaarpot minus je studieschuld (mission impossible 2) en bent één op de elf gelukkigen die de BIG registratie kan halen (mission impossible 3).

Jammer genoeg heerst het beeld nog steeds dat je “alleen wat bent met een BIG registratie”. Ik vraag me soms wel af of medestudenten weten wat het precies inhoudt. Als je mij zou vragen of ik gelukkig zou zijn bij het behalen van die BIG registratie, of opgelucht, dan zou ik opgelucht zijn omdat ik verwacht dat ik werk kan vinden. Daarentegen ben ik blij als ik mensen vanuit mijn visie kan helpen om het beste uit zichzelf te halen. Dat laatste kan naar mijn mening ook zonder BIG registratie.

In plaats van je af te vragen of je wel of niet voor de BIG registratie gaat, kun je jezelf beter afvragen wat jouw kwaliteiten zijn, wat jouw expertise is, en wie jouw doelgroep is. Om hier achter te komen moet je een stukje psychologie op jezelf uitvoeren. Je leert minstens drie jaar hoe je anderen kunt diagnosticeren en behandelen, maar vergeet misschien soms even om ook naar jezelf te kijken. Daar kun je, zo denk ik, nog veel meer van leren.

Ik ben zelf cliënt, patiënt, en wettelijk vertegenwoordiger in de (geestelijke) gezondheidszorg, misschien heb ik dus makkelijk praten. In plaats van dingen alleen te leren uit een boekje leer ik graag ook dingen door ervaringen, mijn eigen ervaringen. Ik leer in een boekje wat een diagnose inhoudt, maar zie in mijn omgeving dat het zich bij iedereen anders manifesteert. Wil je echt weten wat iets inhoudt? Dan moet je het met je eigen ogen ondervinden. Als gezondheidspsychologie studente vind ik het dan ook ontzettend interessant om experimenten op mijzelf uit te voeren. Meer water, minder alcohol, meer fruit, minder chips etc. Het punt is, ervaring is niet alleen belangrijk voor op je CV. Ervaring is belangrijk om te kijken hoe jouw visie uitwerking heeft op jezelf en op anderen, waar ben je goed in? Welke valkuilen kom je tegen?

Een werkervaringsplek is hier uitermate geschikt voor. Het vult niet alleen je CV, het vult je als mens. Ik ben er dus wel een voorstander van, ongeacht wat anderen hiervan vinden. Wel geloof ik dat je erg op moet letten, en dat je goed beseft welk doel je voor jezelf stelt. Weet wat je grenzen hierin zijn, en ga dus niet vierentwintig maanden onbetaald aan het werk met telkens uitstel van een vaste aanstelling als je ook nog een studieschuld hebt staan. Verwacht ook niet meteen een vaste aanstelling, maar zie het meer als mogelijkheid. Werkervaring, in welke sector dan ook, kan je hierbij helpen. Dan ben je vaak al bekend met arbeidscontracten, haal hier je voordeel uit.

Wanneer een bedrijf aangeeft dat je naar alle waarschijnlijkheid binnen een half jaar een vaste baan zult krijgen (of een andere belofte maakt), laat dit dan op papier zetten. Hoewel een mondelinge afspraak rechtsgeldig is, is het moeilijk om dit later te bewijzen. Geef aan dat je minimaal reiskosten vergoed wilt hebben, dit is namelijk vaak ook zo bij vrijwilligerswerk. Durf dus eisen te stellen aan het bedrijf waar jij werkt. Het bedrijf moet niet alleen aansluiten op jouw doelen, het moet ook haalbaar zijn om dit vol te houden. Hier mag je best wel je eigen zegje hebben.

Indien je ervaart dat het bedrijf bepaalde regeltjes die in je contract staan omzeilt, durf dit dan aan te geven. Hoewel dit in de uitzending heel erg naar voren kwam, geloof ik niet dat het er overal zo aan toegaat. De uitzending was dan ook voornamelijk gericht op één bedrijf in Amsterdam en omstreken. Dit is dan ook mijn laatste tip: laat je niet door iedereen gek maken. Wij zijn als mensen geneigd om voornamelijk het negatieve te onthouden. Kijk dus niet de hele tijd naar wat er om jouw heen gebeurt, maar kijk voornamelijk naar jezelf. Wie ben ik? Waar sta ik? en Waar werk ik naartoe? Stel een doel dat realistisch is, en waarbij je ook gelukkig wordt in de reis er naartoe.

Richt je dus de komende periode niet alleen op je studiestof, maar ook op jezelf. Niemand anders doet dat!

Wil je meer weten over dit onderwerp, en dat het ook gebeurt in andere sectoren? Klik dan hier!

De uitzending terugkijken kan door hier te klikken.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

2 Comments

  • Anneke Krakers on januari 13, 2016

    Mooi Astrid, ik denk dat jij een reëel beeld schetst waarbij je de verantwoordelijkheid bij de student/sollicitant ook nadrukkelijk benoemt. Als je het zakelijk benadert dan zie ik nu door jouw blog dat het ook werkelijk een win-win situatie kan opleveren.

     
  • […] volgens het televisieprogramma De Monitor, die er op 3 januari een aflevering aan wijdde (lees hier de reactie van Astrid). ‘De werkervaringsplek houdt pas afgestudeerden kansarm’ kopte NRC […]

     

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: