Ghislaine HoP

About the author : Hoi, mijn naam is Ghislaine en ik ben basispsycholoog. Ik heb affiniteit met de (verslavings/specialistische) GGZ, diagnostiek en loopbaanbegeleiding en doe op dit moment onderzoek, schrijf een boek en begeleid middelbare scholieren. Mijn schrijversdoel is zelfexpressie. Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Over de grens

Ghislaine, Werken, Werkveld No Comment

03d54e7158f62ff2077d405248067027-1

Bron foto: https://nl.pinterest.com/holly3986/antique-maps-globes/

Hallo allemaal! Ik ben Ghislaine, basispsycholoog en hoewel ik al eerder 2 gastblogs voor HoP heb geschreven, is dit mijn eerste blog als vast teamlid. Dit keer gaat mijn blog over werken in het buitenland. Ik hoor namelijk steeds vaker dat leeftijdsgenoten deze ambitie hebben en ook in een poll van HoP werd het laatst genoemd. Werken in HR of onderzoek doen bij een groot instituut in Duitsland, weeskinderen in Afrika begeleiden of werkervaring op doen in België, het lijkt steeds populairder te worden, wat mij motiveerde om een blog te schrijven over dit onderwerp. Inmiddels ben ik zelf in Nederland én Engeland zakelijk actief (nee, ik ben niet blij met de Brexit), ben ik naast NIP-lid ook lid van de British Psychological Society (BPS) en weet ik hoe het is om een buitenlands psychologiecongres te bezoeken. Hierbij zijn me een aantal dingen opgevallen die ik graag mee wil geven aan anderen die buitenland-ambities hebben. In het buitenland kan er anders worden gedacht over werken in jouw sector en dit is iets waar ik bij stil wil staan.

Als lid van de Harry Potter-generatie die is opgegroeid met Britse comedy, zoals de films van Monty Phyton én met een voorkeur voor veel Britse muziek van Amy Winehouse tot Black Sabbath, dacht ik  – voordat ik aan dit avontuur begon – dat ik de Britse cultuur wel kende. Ook wist ik algemene dingen, zoals het gegeven dat de Britten beleefder en formeler zijn en meer waarde hechten aan hiërarchie. (Geloof me, niet iedereen kan de beroemde Nederlandse directheid waarderen…) Aan de andere kant, waar ik niet bij stil had gestaan toen ik voor het eerst naar een Engelse conferentie ging, was dat de Britten een andere kijk op het werken als psycholoog hebben dan die ik vanuit Nederland gewend was.Goed, nu lijkt de NHS (het algemene Britse gezondheidszorgsysteem) op ‘ons’ systeem in Nederland, dus zo veel cultuurverschillen waren er ook weer niet. Echter, een aantal zaken waren ook anders, zelfs zaken waarvan ik altijd had geleerd Dat. Het. Zo. Hoorde. En. Moest. En. Niet. Anders. Punt.

Mijn algemene indruk is dat de Britten filosofischer zijn over wat ‘een goede psycholoog zijn’ eigenlijk inhoudt. In Nederland heb ik sinds ik met mijn studie begon nooit lang stil gestaan bij deze vraag, terwijl ik hem wel belangrijk vind. Dit kwam door de haast om eerst zo snel mogelijk af te studeren en daarna zo veel mogelijk cliënten te helpen volgens de voorgeschreven protocollen, zodat de wachtlijsten worden afgewerkt. Hoe efficiënt deze manier van werken ook is en hoe erg ik ook geloof dat er in een druk Engels ziekenhuis ook geen tijd is om filosofisch te doen, ik vond het fijn om rustig stil te staan bij welke eigenschappen belangrijk zijn voor mijn werk. Nu hoef ik niet elke dag hierover te filosoferen, maar het heeft me wel aan het denken gezet. Bovendien wilde ik vroeger juist psycholoog worden omdat ik rustig wilde kijken naar wie ik tegenover me had en sindsdien streef ik ernaar om die rust alsnog in te bouwen, zonder dat het ten koste van mijn efficiëntie gaat. Misschien is het ook een moment voor jou, als lezer, om stil te staan bij deze vraag?

Een ander verschil is dat de Britten een bredere definitie van psychologie hebben. Hierbij doel ik niet alleen op dat er meer oog lijkt te zijn voor andere behandelmethodes dan CGT, maar ook dat psychologie lijkt te worden gedefinieerd als het bestuderen van de mens in het algemeen. Zo was er in het vakblad van de BPS een groot artikel over de link die muziek en kunst hebben met psychologie en dat er een wisselwerking is tussen deze vakgebieden, om maar een voorbeeld te noemen. Hoewel ik wel van muziekpsychologie had gehoord, heb wel het idee dat de Britten hier meer aandacht aan schenken, want tijdens mijn studie werd er nauwelijks aandacht aan deze therapievorm gegeven, iets wat ik als hobby-gitarist erg jammer vind. Ook van mijn Duitse vrienden hoor ik dat er in Duitsland meer therapievormen standaard aangeboden lijken te worden dan in Nederland.

Het laatste opvallende was dat de Britten erg verbaasd waren toen ik vertelde dat de begeleider bij je stage, vaak ook je ‘baas’ is en je eindcijfer bepaald. De veelgehoorde reactie was zelfs “Dus degene die jou kan ontslaan, is degene die je moet begeleiden en bij wie je met persoonlijke zaken terecht kan? Maar  hoe kan je dan ooit je emotionele problemen kwijt?!” Ik moet toegeven dat die reactie mij weer verraste.

Hoewel ik tijdens die conferenties de feedback kreeg dat ze mijn nuchtere opmerkingen waardeerden (yay voor Hollandse nuchterheid) neem ik wel mee dat het goed is om wat verder te kijken dan wat ik tot nu toe heb geleerd. Dit laatste wil ik bovendien meegeven aan iedereen die ook interesse heeft in werken in het buitenland. Zelfs als de cultuur lijkt op die van Nederland, zijn er toch verschillen. Mocht je interesse hebben in werkervaring opdoen in het buitenland, dan lijkt het me daarom handig om je flexibel op te stellen, van te voren je in te lezen en proberen in contact te komen met Nederlanders die daar al werken, want die kunnen goed aangeven waar zij het meest aan moesten wennen nadat zij waren verhuisd. Nieuwsgierigheid, gecombineerd met nuchter Nederlands gezond verstand is vast en zeker the best of both worlds, of je nou in Nederland of het buitenland gaat werken!

 

 

 

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: