Hugo HoP

About the author :

Hoi, ik ben Hugo en ik ben student Klinische Neuropsychologie. Ik ben graag bezig mijzelf te ontwikkelen en steeds meer te leren over mijzelf. Dat is ook waarom ik meewerk aan dit project. Naast leren over mijzelf heb ik de nieuwsgierigheid om eigenlijk van alles te willen weten. Bedankt voor het lezen van mijn Blog! Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Op naar Maastricht?

Hugo, Studeren, Toekomstperspectief, Uncategorized, Werkveld 1 Comment

In deze blog vertel ik over mijn plannen om verder te gaan studeren in Maastricht. In deze blog vertel ik over mijn plannen

om verder te gaan studeren in Maastricht.

 

 

Mijn vriendin wil een studie doen die je alleen in het buitenland of in Maastricht kan doen, dus is het Maastricht geworden. Het plan is dat ik ook mee ga naar Maastricht, maar ik ben nog bezig met mijn Master. Zij wil in september beginnen, alleen ben ik in september nog niet klaar. Ik moet mijn stage afronden die sowieso nog tot juli duurt en vervolgens nog een scriptiestage lopen die net zoals mijn klinische stage 6 maanden duurt.

 

Het feit is wel dat ik het afgelopen jaar geïnteresseerd ben geraakt in verder studeren. Ik zou graag iets doen wat meer met onderzoek te maken heeft en ook wat meer met biologie, want dat vind ik naast psychologie ook reuze interessant. Gelukkig is er zo’n studie en die hebben ze ook in Maastricht! Cognitive Neuroscience. Klinkt heftig, niet!? Je krijgt er uiteraard les in hoe de hersenen functioneren, maar ook over imaging technieken en ook nog practica in brain imaging! Je kunt bij deze research master kiezen uit zogeheten tracks (specialisatie) en mijn interesse ligt nu het meest bij Fundamental Neuroscience, omdat dat dus van alle tracks het meest met biologie te maken heeft.

 

Alleen moet ik zeggen dat ik het mezelf niet gemakkelijk maak met dit besluit. Er zijn allerlei factoren die erbij komen kijken: financiën (daarbij het feit dat ik al een langstudeerder ben), een verhuizing naar het diepe zuiden en een aanmelding voor een studie waar ze selectief zijn. Door dat laatste punt is het maar de vraag of ik binnenkom. Ik moet toegeven dat ik afgezien van een aantal (prachtige!) outliers redelijk gemiddelde cijfers haal → mijn gemiddelde op mijn bachelor was ook een 7. Daarbij komt dat ik en mijn vriendin pas relatief laat (januari) een idee hebben dat we dit wilden gaan ondernemen en de masterdag, waarna ik mijn definitieve besluit wilde maken, was pas op 20 februari. En de inschrijving moet al voor 31 maart rond zijn (inclusief 2 academische referenties). Het zweet loopt me op mijn voorhoofd als ik dit typ. Waarom typ ik dit, moet ik niet daarmee bezig zijn!?

 

Ik heb ook contact gehad met een van de coördinators van het vak, over of het mogelijk is om een scriptieplek te combineren met de aanvang van een nieuwe studie. Hij gaf mij een antwoord waar ik al voor vreesde: “Als je alleen hoeft te schrijven is het te combineren (maar zal zwaar zijn, gezien onze onderwijsbelasting). Als je fysiek ergens anders aanwezig moet zijn terwijl we hier al begonnen zijn, zal het niet lukken om te combineren”. Later vroeg ik hem of het mogelijk was om in februari te beginnen. Zijn reactie was: “het is niet mogelijk in februari te beginnen, of je loopt in feite meteen een half jaar uit met je studie. Mijn advies is om je gewoon aan te melden. Als voldoet wordt je uitgenodigd voor een interview en zie je vandaar wel verder.”

 

Dus sindsdien ben ik gewoon verder gegaan met alles voor de aanmelding rond te krijgen. En dat is nogal een lijst: een cv in het Engels, een Engelse motivatiebrief, twee academische referenties, een paspoortfoto, een kopie van je paspoort, cijferlijsten en je bachelordiploma. Dat alles moet je digitaliseren en uploaden. Heel leuke klus moet ik zeggen.. Als je dan geluk hebt, wordt je uitgenodigd voor een gesprek. Op voorwaarde dat alles op tijd is geupload en compleet is. Ik kan inmiddels zeggen dat dit mij niet gelukt is. Het is niet dat ik zelf niet alles had, maar dat ik afhankelijk was van anderen voor een referentie. Ik heb er 1 weten binnen te slepen, maar die andere lukte niet op tijd. Ik had twee referenties kunnen hebben, maar die zouden niet optimaal zijn geweest.

 

Ik zal het even uitleggen. Ik had als eerste twee kandidaten mijn mentor (die je krijgt in je master) en mijn stagebegeleider in gedachten. Mijn mentor leek mij een goede kandidaat omdat ik daar in de bachelor ooit twee werkgroepen heb gehad (inmiddels al wel weer 3 a 4 jaar geleden bij beide werkgroepen) en ik had veel contact met haar gehad over het vinden van een stageplek. Uiteindelijk wilde zij me wel helpen, maar stelde ze dat ze me vooral persoonlijk kende en dus geen goed inzicht had in mijn academische vaardigheden. Ik wilde natuurlijk wel een betere referentie dan eentje puur gebaseerd op ons persoonlijk contact en daarbij werd er niet om zo’n referentie gevraagd. Het ging daarnaast ook niet om een open referentie; dat wil zeggen een mooie brief waarin er staat geschreven waarom ik zo’n geweldige student ben, dat heeft het denk ik wel bemoeilijkt. Het was een online formulier, waar specifieke vragen in stonden. Even een foto ter illustratie:

 


Referentieformulier

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn stagebegeleider kon mij ook nog niet verder helpen, ik zat er nauwelijks twee maanden, daarom geef ik haar geen ongelijk al was het toch leuk geweest als ze me had kunnen helpen. Daarna heb ik mijn begeleider voor het bachelorproject gemaild of zij me kon helpen. Ook zij kon me wel helpen, maar ik had geen goed cijfer voor het project en ik heb me om persoonlijke redenen ook niet altijd van mijn beste kant getoond; ze kon haar referentie dan ook alleen op die ervaring baseren. Dat wist ik eigenlijk wel en daar was ik ook al bang voor, maar ik hoopte toch op wat anders. Zij adviseerde mij om leraren te benaderen, waar ik recentelijk les van had gehad ,maar ik had daar mijn twijfels over, omdat je daar meestal ook geen intensief contact mee hebt. Ik heb het toch maar gedaan, omdat ik eerlijk gezegd weinig keus had. Alleen was het toen al 1 week voor de deadline. 1 heeft er wel gereageerd uiteindelijk en het overwogen, maar het was al te laat. Ik probeerde toch nog terug te vallen op mijn mentor, maar die was ziek geweest en heel druk waardoor ze uiteindelijk geen tijd meer had. Allemaal een heel nare samenloop van omstandigheden.

 

Uiteindelijk kan ik alleen maar zeggen dat ik blij ben dat ik het toch geprobeerd heb, maar dat ik het jammer vind dat ik nooit op gesprek/’sollicitatie’ kon komen. Het feit dat mijn aanmelding is afgewezen heeft ook wel mijn zorg weggenomen dat ik mijn huidige studie niet af kan maken en daarmee de cognitieve dissonantie waar ik aan de ene kant het nieuwe avontuur wilde proeven, maar dat ik het zonde vond dat ik daardoor mijn master klinische neuropsychologie niet kon afmaken. Uiteindelijk heb ik het idee niet helemaal uit mijn hoofd gezet. Ik wil nog steeds in Maastricht wonen met mijn vriendin die daar waarschijnlijk wel gaat studeren. Ik wil ook kijken of ik nog steeds een dergelijke research master kan doen. Dan wordt het alleen wel in het buitenland, want dat is veel goedkoper, een optie die me na een gesprek met een vriend pas duidelijk werd.

 

Wat ik hiervan geleerd heb is dat je gewoon op tijd moet weten of je voor een research master gaat je dat op tijd moet weten! Ook is het zeker handig is om aan goede academische resultaten en daarmee referenties te werken. Handig is als je een goed afgerond bachelorproject hebt. Daarnaast heb je mogelijk academisch gewerkt in een andere setting wat ook goed kan helpen, zoals mijn vriendin die excursies voor studenten heeft co-begeleid. Ook betekent dit zeker niet dat ik ga opgeven. Al ben ik niet het materiaal wat meestal voor research master word aangenomen, ga ik gewoon volgend jaar weer kijken of ik in Maastricht of ergens in de buurt word aangenomen. De aanhouder wint.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: