Baankans psychologie

Baankans psychologie: Hoewel de meeste (aankomend) afstudeerders een negatief beeld hebben over het toekomstperspectief en de baankans binnen psychologie, zijn de baanmogelijkheden binnen psychologie divers. Wellicht diverser dan je denk.

 

Vaak horen wij dan ook verhalen van masterstudenten die tijdens hun bachelor nog een redelijk positief beeld hadden over het werkveld. “Met mijn motivatie en inzet kom ik er wel!” wordt dan gedacht. Naarmate zij verder richting hun master werkten veranderde dit. Maar is de baankans van de afgestudeerde psycholoog werkelijk zo klein? Het is moeilijk om op deze vraag antwoord te geven. Zeker omdat er weinig eenduidige cijfers over bekend zijn. Wat zegt het namelijk als 86% binnen anderhalf jaar een baan vindt? Een vertekend beeld. Het is namelijk zo dat veel afstudeerders overgekwalificeerd zijn, wat betekent dat zij onder hun niveau werken. Hoeveel precies? Wellicht interessant om dit eens te onderzoeken. Voor nu moeten we deze vraag open laten, helaas…

 

 

Overkwalificatie

Overkwalificatie tijdens de eerste baan correleert hoog met overkwalificatie later in het leven. Het lijkt alsof dit de kans op “werken onder je niveau” vergroot. Als psycholoog (in wording) weet je inmiddels wel dat correlatie niet gelijk staat aan een oorzaak-gevolg verband, al hoewel dat in dit geval heel aannemelijk is. Deze school-naar-werk transitie speelt een belangrijke rol in onder andere werktevredenheid. Maar bij de studie psychologie is er iets bijzonders aan de hand. Je bent namelijk nooit “uitgeleerd”, wat de suggestie wekt dat wij als psychologen misschien wel een andere transitie doorgaan dan bijvoorbeeld een technicus. Zo kun je doorleren en het onderzoeksveld ingaan, of de GZ-opleiding doen. Dit lijkt wel een vereiste om een baan op niveau te krijgen. Voor de GZ-opleiding geldt vooral dat je dan eerst een periode (van meestal 5 jaar) als basispsycholoog zult moeten werken. Maar een baan als basispsycholoog vinden is lastig, en niet altijd kosteneffectief. Vandaar dat de keuze vaak ook wordt gemaakt om een andere kant op te gaan.

 

#Loser

Ben je dan een loser? Hiermee bedoelen we dus dat je iets anders doet dan waar je altijd van “gedroomd hebt”. Wat wij vooral merken is dat velen zich er voor schamen om onder hun niveau te werken. Het is alsof onze baan onze identiteit is. Dit is te vergelijken met het taboe dat heerst rond (voor ons zeer bekend) psychische klachten. Als je jouw been breekt, dan is dat been van jou, maar jij bent dat been niet. Als je in de war bent, dan ben jij dat, en is dat jouw identiteit. En als je werk jouw identiteit is, en je faalt naar eigen zeggen, dat voel je je misschien een loser. Het ego van de mens is er blijkbaar niet op ingesteld om dit soort situaties makkelijk te handelen. It all makes sense somehow. Maar wat wij dan ook weten, is dat “als je weet hoe iets werkt” dit niet betekent “dat het probleem daarmee verholpen is”. Daarom bij dezen drie tips om je baankansen te vergroten (zowel objectief als subjectief).

1). Nooit psychologie gaan studeren.

Oké, dit is natuurlijk sarcastisch bedoelt. Maar het blijkt wel dat jongeren vaak een baan kiezen zonder baankansen. Zo kan ik me voorstellen dat je op een bepaald moment denkt: ik zou de studie psychologie niemand aanraden! Think twice. Wat heb je allemaal geleerd? en hoe heeft jou dat verreikt als persoon? En denk ook even waarom je psychologie bent gaan studeren. Speel eventjes je eigen therapeut. Als de reden slechts is: ik wilde therapeut worden, denk dan even wat jou zo leuk leek aan therapeut zijn. Een veel voorkomende reden is dat je mensen beter wilt leren begrijpen. Er zijn zat functies waarbij je deze eigenschap toe kunt passen. Al blijft het bij ons een vraag of je “mensen kunt begrijpen door boeken te lezen”.

2). F*cking ambitieus zijn.

Jahoor, daar hebben we er weer een. eentje die alles pakt wat hij/zij pakken kan, alles ook nog eens goed doet, en een sociaal leven heeft. Het is zeker goed om ambitieus te zijn, en je kansen te pakken. Maar doe je dit uit vergelijking met je medestudenten? Let dan wel even extra goed op jezelf. Wat je ziet op social media klopt namelijk niet altijd, of, misschien vrijwel nooit. Daarnaast is te veel op je hals halen ongezond, en burn-out is een sluipschutter. Let er ook op dat dit ambitieus zijn niet omslaat naar “geen grenzen meer kunnen aangeven” e.d. Zeker binnen ons werkveld is dit laatste van belang. Toch kun je deze ambitieuze blik (goh, verassend) goed gebruiken. Maar kijk er eens op een andere manier naar. Hoe draagt alles wat jij doet bij aan een bepaald doel? Zie je een overlap? Een mooie overgang? Of zie je juist verschillende aspecten die elkaar mooi aanvullen? Dan is dit goed. Bedrijven kunnen óók vinden dat je teveel doet, dus maak er een mooi geheel van. Heb je minder op je CV staan? Ook prima, daar zul je vast ook een goede (ambitieuze) reden voor hebben. Waardeer dus niet de kwantiteit, maar de kwaliteit.

3). Heel goed weten wat je wilt. 

Ja, natuurlijk is het belangrijk om te weten wat je wilt. Denk maar eens aan het opstellen van een stageplan; hiervoor moet je wel weten wat jij graag zou willen doen. Maar er zit ook een grote MAAR aan dit verhaal. Te specifiek zijn in wat je wilt kan er voor zorgen dat je in een tunnelvisie raakt. Het is moeilijk om dan open te staan voor andere uitdagingen, en je krijgt snel het idee dat iets anders “minder is”. Ook kan dit in sociale situaties vervelend zijn, als mensen vragen of jij je doel al behaalt heb, maar dit doel eigenlijk nog iets te hoog gegrepen is. Hoe kun je dit alles dan voorkomen? Het is zeker goed om te kijken naar wat je leuk vindt, maar zeker wegens de baankansen: richt je niet op het werk, maar meer op de werkzaamheden. Zo kun je het leuk vinden om therapeut te zijn, maar belangrijk is om na te gaan: wat vind ik hier leuk aan? Kan ik dit ook ergens anders toepassen? Daarnaast is het verstandig om een populatie of onderwerp te kiezen dat je interesse wekt. Wordt hier expert in, en de banen liggen (bijna) voor het oprapen.

We kunnen nu overgaan op de sarcastische toon, en zeggen dat je in de broodjeszaak ook contact hebt met mensen. Misschien moet je dat maar ambiëren. Maar stop dat sarcasme eens lekker weg, want het is wél zo! Door anders te kijken naar je CV en je mogelijkheden zijn de baankansen misschien krap, maar de baanmogelijkheden zeer toereikend.

Om de school-naar-werk transitie te vergemakkelijken bieden wij gratis ondersteuning via de mail (admin@humansofpsychology.nl) door middel van CV-checks e.d. Dus schroom je niet om je CV te sturen voor een fijne opfrisbeurt. Daarnaast schrijven wij natuurlijk blogs, samen met onze gastauteurs, om een andere blik te werpen op ons werkveld. Wil je ons helpen? Kijk dan eens bij onze vacatures.

 

Wat doen wij met het toekomstperspectief en het werkveld?

Wij geven een positieve en persoonlijke twist geven aan het huidige toekomstperspectief en de bijbehorende baankans van de afgestudeerde psychologiestudent.

We kijken in ons werkveld, het werkveld dat wij interessant vinden. In hoeverre is dit vergelijkbaar met het beeld dat wij ontwikkelen door onze studie te volgen? Daarnaast gaan we laten zien dat een master geen garantie geeft voor een bepaald werkveld binnen de psychologie, maar dat na je master nog alle opties open staan (binnen psychologie).

 

Alle blogs geschreven over dit onderwerp: