Gastblogger HoP

About the author : Gastbloggers zijn studenten en afgestudeerden met een inspirerend verhaal. Zij vertellen over hun ervaringen, hun kansen, hun wensen, en hun doelen. Het schrijven van een gastblog is een leuke manier om jezelf online te profileren. Heb je interesse in het schrijven van een gastblog? Mail dan naar gastblog @humansofpsychology.nl

Nore: Go with the Flow

Advies en lesgeven, Gastblogger, Sociale- en organisatiepsychologie, Toekomstperspectief, Uncategorized, Werkveld 2 Comments

Mijn naam is Nore van Roekel en ik ben een tweedejaars psychologiestudent aan de Universiteit Utrecht. Ik volg twee studiepaden; Klinische psychologie & Arbeids- en organisatiepsychologie. Verder houd ik me bezig met studiebegeleiding van middelbare scholieren en geef ik tentamentrainingen aan eerstejaars psychologiestudenten. Ik zal een aantal gastblogs voor Humans of Psychology schrijven waarbij ik mensen uit het vak interview en schrijf over mijn eigen ervaringen. Voor de eerste blog heb ik besloten een interview over ´bevlogenheid´ te houden omdat ik het een belangrijk thema vind met betrekking tot de arbeids- en organisatiepsychologie. Er komt namelijk steeds meer bewijs dat bevlogenheid een belangrijke factor is voor goed presterende, maar ook gezonde werknemers. Dit leidt vervolgens weer tot succesvollere bedrijven. Hier kunnen wij allemaal iets van leren, en dit meenemen in ons werk later.

 

Het komt vaak voor dat men tevreden is met z’n werk maar dat toch vaak het gevoel bekruipt: is dit alles? Wat kunnen organisaties en werknemers doen om dit te bestrijden? Het antwoord lijkt te liggen in het stimuleren van bevlogenheid onder werknemers. Maar hoe kan dat gedaan worden en wat is precies de relevantie hiervan? Om onder andere antwoord op deze vragen te krijgen, heb ik Isolde Kolkhuis Tanke geïnterviewd. In haar werkveld is bevlogenheid een belangrijk thema en daarnaast is ze zelf persoonlijk ook veel bezig met dit onderwerp. Allereerst een introductie van Isolde: Isolde heeft haar eigen onderzoeks- en adviesbureau – Kolkhuis Tanke/duurzaam leren in organisaties. Vanuit haar bureau begeleidt ze leerprocessen die bijdragen aan het realiseren van verbeteringen en veranderingen in organisaties. Ze is ook als docent verbonden aan de Universiteit Utrecht bij de opleiding Onderwijskunde. Daarnaast is ze werkzaam als hoofdredacteur van het vakblad Opleiding en Ontwikkeling (O&O).

 

Vervolgens is het belangrijk om helder te krijgen wat we verstaan onder bevlogenheid: bij bevlogenheid gaat het om een positief welbevinden waar werknemers zich tijdens het werken in bevinden. De drie aspecten van bevlogenheid zijn: energie halen uit werken, betrokkenheid bij het werk en opgaan in het werk. Als aan deze drie aspecten is voldaan, dan wordt er gesproken van bevlogenheid. Het tegenovergestelde van bevlogenheid is een burn-out. Een burn-out wordt gekenmerkt door een opgebrand gevoel en weinig verbondenheid met het werk. Bevlogenheid is niet hetzelfde als een werkverslaving. Het grote verschil is dat bevlogen werknemers hard werken omdat ze het werk erg leuk vinden en er energie uit halen, terwijl werkverslaafden werken vanuit een innerlijk dwang ook al vinden ze hun werk vaak niet leuk.

 

Heeft u weleens een periode gehad dat bevlogenheid omsloeg in workaholic werkgedrag?

“Bevlogen zijn en workaholic worden is een grensgebied dat je altijd goed in de gaten moet houden. Ik herinner mij het schrijven van artikelen voor een Kennisbank. Ik vond dat erg leuk om te doen, want daardoor haalde ik ook mijn eigen vakkennis op allerlei gebieden op en verdiepte ik me in veel  onderwerpen, om stukken te schrijven voor managers. Maar het was zoveel en het was in een zeer hectische periode. Op een gegeven moment leefde ik bijna als een zombie alleen nog maar voor het afkrijgen van al die stukken. Zat ik zelfs op eerste Kerstdag nog een stuk te schrijven achter de laptop… Ik werkte strak op de klok: ‘Het uitschrijven van een conceptversie kost me vier uren’, wist ik inmiddels bijvoorbeeld, en vervolgens raakte ik hevig gefrustreerd als ik er zes uren over deed omdat het een moeilijker stuk was… . Dan weet je dat je niet goed bezig bent. Als het maar tijdelijk is en je jezelf daarna weer bijtijds kunt bijsturen naar ‘normaal werkgedrag’ is het niet zo erg denk ik. Maar als dit standaard wordt voor je manier van werken is het niet goed, dan put je jezelf uiteindelijk uit.”

 

Hoe zou u bevlogenheid omschrijven?

“Bevlogenheid komt van het woord ‘flow’. Dit vind ik een mooi woord om bevlogenheid mee te beschrijven omdat het goed weergeeft dat het een staat is waarin je niet meer kunt stoppen met datgene wat je aan het doen bent omdat je die activiteit zo leuk vindt. Wat ook bij de omschrijving hoort, is dat die activiteit je veel energie geeft, ook al lever je inspanning. De eerste keer dat ik realiseerde dat ik in een flow raakte was toen ik vroeger kleren maakte voor mijn kinderen. Ik ging daar altijd helemaal in op en ik kon dan ook moeilijk stoppen. Ik vond het zo leuk om iets moois te creëren.”

 

Bij het ontstaan van een flow wordt  er een balans gevonden tussen de werkeisen en het niveau van kennis en vaardigheden. Bron: Innovatief Organiseren.

 

Kan iedereen in een flow raken? En ervaart iedereen dit dan ook als een flow?

“Ik denk dat ieder mens wel iets heeft waar hij helemaal enthousiast over kan raken en waar hij helemaal in op kan gaan. Of dat altijd iets van het werk is, is maar de vraag… Er zijn mensen die in hun werk niet meer die uitdagingen vinden die hun passie/bevlogenheid aanwakkeren. Dat is wel een belangrijk punt, zowel voor de organisatie als voor de medewerker, om bewust bij stil te staan. Doet de medewerker nog wel het werk waar zijn hart naar uitgaat? Zou hij niet eens een andere loopbaanstap willen maken, naar iets waar zijn ambities wel liggen? Ik heb veel mensen in mijn werk die vraag vaak gesteld, vooral aan mensen die al lange tijd werken en zich afvragen hoe ze hun werk leuk kunnen houden tot hun 67e. Het bleek dat vrijwel iedereen wel een diepere ambitie heeft, mensen vinden hun werk vaak een belangrijk onderdeel van hun leven en ze willen het vaak goed doen. Het is even de kunst om – bijvoorbeeld samen met de leidinggevende, collega’s of een loopbaanadviseur – op zoek te gaan naar datgene wat het vlammetje weer doet oplaaien.”

 

Bij welk werk dat u doet voelt u zich het meest bevlogen?

“Bij mij brengt dus vooral iets creëren bevlogenheid teweeg en dat vind ik ook terug in al het werk wat ik doe. Het is een stukje creativiteit dat zich op meerdere manieren kan uiten. Bijvoorbeeld tijdens het schrijven van een artikel of als ik een plan voor een opdracht bedenk. Voor mij is de belangrijkste voorwaarde voor bevlogenheid op mijn werk samenwerken met inspirerende collega’s. Bevlogenheid is aanstekelijk en dan komen we samen tot nog betere ideeën.

Dit doet me denken aan mijn laatste redactievoorwoord voor O&O, dat ging over teamontwikkeling. Ik heb aan meerdere collega’s gevraagd wat het leukste was uit hun loopbaan. Verrassend veel mensen noemde in een team werken waarin ze samen in een flow waren en elkaar op die manier versterkten. Dit noemden veel mensen het winning team gevoel. Dit is een sterk positief gevoel van kracht en saamhorigheid wat leidt tot beter werk en een gevoel van sociale steun. Dit draagt overigens beide bij aan het mentale welzijn. Samen in een flow zijn is dus ook nog eens heel gezond voor werknemers. Ik merk zelf ook dat ik me fitter voel als ik terugkom van een afspraak waarin ik bevlogen aan het werk ben geweest met mijn collega´s.”

 

Hoe denkt u dat organisaties het gevoel van bevlogenheid van hun werknemers kunnen bevorderen?

“Belangrijke voorwaarden voor bevlogenheid zijn: eigen regie op het werk, dus eigen keuzes kunnen maken over hoe je je werk doet. Hierbij hoort het nieuwe begrip job crafting; als medewerker zelf je functie kneden. Hierbij wordt gewerkt vanuit het idee dat niet iedereen binnen een team dezelfde taken heeft, maar dat het werk verdeeld zou moeten worden vanuit talent, passie en zelfvertrouwen, omdat onzekerheid over een uit te voeren functie vaak de prestatie verlaagt. De winst die met deze strategie behaald wordt is dat deze werknemers goed zullen presteren omdat ze zich op hun plaats voelen. Een belangrijk punt voor het slagen hiervan is dat het zeker essentieel is dat organisaties hiervoor de ruimte geven, maar dat het vooral vanuit de werknemers zelf moet komen. De organisatie heeft dus vooral een ondersteunende rol.”

 

Denkt u dat job crafting altijd goed is en dat het altijd kan?

“Ik denk dat het altijd goed is om te kijken hoe je je werk zelf zo kunt vormgeven (binnen de ruimte die er in je functie is) dat je daar het beste van jezelf in naar voren kunt laten komen. Maar er is ook altijd een bepaalde hoeveelheid werk die gewoon gedaan moet worden en dat hoort er gewoon bij. Dan is het dus niet zo dat je, door te job craften, die minder leuke dingen helemaal niet meer hoeft te doen. Het is een kwestie van, samen met je collega’s en leidinggevende, kijken wat de bandbreedte is binnen je functie. Binnen die bandbreedte kun je kijken wat de dingen zijn die echt bij jouw kwaliteiten en ambities horen, en die je dus ‘groter kunt maken’ in je werk.”

 

Hoe zouden de werknemers dan vervolgens hun gevoel van bevlogenheid zelf kunnen vergroten?

“Als de ruimte er is vanuit de organisatie, zou men moeten gaan nadenken over wat zijn talenten en kwaliteiten zijn. Het gaat hierbij om activiteiten waar je een talent in hebt én die je heel leuk vindt om te doen. Het gaat dus niet enkel om een talent, want je kunt ook een talent hebben voor iets wat je niet leuk vindt om te doen, in dat geval treedt de flow niet op. Het is ook erg belangrijk dat de activiteit uitdagend is. Het moet het gevoel ‘dat heb ik toch maar weer gedaan, dit kan niet iedereen’ oproepen. De uitdaging weerhoudt van een routine die men snel zat is. Zoals in mijn eerdere voorbeeld over het maken van kleren voor mijn kinderen, ik ging steeds moeilijkere jurken maken. Een collega van mij, Dr. Jessica van Wingerden, die veel onderzoek gedaan heeft naar dit onderwerp geeft  zelfreflectie als tip om bevlogenheid te stimuleren. Zelfreflectie is belangrijk omdat je dan jezelf dwingt om eerlijk na te gaan denken. Bijvoorbeeld eerlijk na te gaan of je baan (nog) wel bij je past. Je vraagt jezelf dan bijvoorbeeld: hoe vaak per week heb ik zin om naar mijn werk te gaan? Als het antwoord op deze zelfreflectievraag bijvoorbeeld ‘zelden’ is dan kun je vanuit hier misschien gaan denken over een carrière-switch.”

 

Waarom is het belangrijk om vanuit bevlogenheid te werken?

“Vanuit bevlogenheid werken is meer dan alleen leuk. Het is bijvoorbeeld ook beter voor de gezondheid van werknemers. Centraal staat energie krijgen in plaats van leegtrekken. Men werkt wel hard maar raakt niet opgebrand. Dit werkt beschermend tegen het ontwikkelen van een burn-out. Er komt steeds meer besef van de ernst van het vele voorkomen van burn-out. Het stimuleren van bevlogenheid zou wellicht in de toekomst ingezet kunnen gaan worden als preventie van burn-out. Daarnaast willen  werknemers die vanuit bevlogenheid werken het verschil maken, ze willen excellent presteren. Deze werknemers zijn daardoor zeer waardevol voor bedrijven. Bevlogenheid heeft ook een positieve invloed op de motivatie voor leren. Als je van iets bevlogen raakt ga je vanuit jezelf leren rond dat onderwerp. Je gaat er steeds meer bij halen om het nog beter te kunnen. Het houdt men dus fris.

Als laatste stimuleert bevlogenheid werknemers om langer te blijven werken. Ikzelf heb nog vijftien jaar te gaan en ik kan me nu niet voorstellen hoe het is als ik niet meer werk. Ik haal er namelijk veel voldoening uit. Ik zou ook de waardering voor mijn werk missen. Ik denk dat het heel positief is als men niet aftelt tot wanneer het pensioen begint.

Het is echter wel belangrijk om je grens te stellen, je moet namelijk wel nog interesse blijven houden in andere dingen dan je werk. Ik merk dat daarbij vooral een goede sociale omgeving belangrijk is. Mijn sociale omgeving roept mij dan soms ook een halt toe haha”.

 

Maar hoe zouden studenten en psychologen deze kennis over bevlogenheid kunnen toepassen? Ik zelf denk dat het voor ieder mens  belangrijk is om voor jezelf eens te bedenken waar je bevlogenheid in zit en hoe je kunt zorgen dat die zoveel mogelijk tot zijn recht komt in wat je doet. Want zo houd je je werk/studie zelf ook beter en langer vol. Als je later mensen tegenkomt met psychische klachten (burnout, stress, etc.) denk ik dat het goed is dat je samen met die mensen gaat kijken naar de energiebalans in hun werk/studie: doen ze nog genoeg de dingen waardoor ze ooit voor hun vak/studie gekozen hebben, daar zit namelijk denk ik vaak de bron van motivatie/bevlogenheid. En als dat teveel overschaduwd wordt door andere dingen in het werk/studie, welke keuzes zouden ze dan kunnen maken om die balans weer te herstellen? ‘Waarom wilde ik dit werk of deze studie ook alweer zo graag doen?’, is een vraag die mensen zichzelf dan kunnen stellen, ook met de hulp van een psycholoog. Zo kunnen ze terugkeren naar hun oorspronkelijke ambities en kunnen ze kritisch kijken of daar in hun huidige werk/studie nog wel genoeg van over is. Zo nee, dan kun je ze wellicht helpen bij het maken van andere keuzes in hun werkende of studerende leven.

 

Wil je meer weten over bevlogenheid / Flow? Lees hier dan hoe onze vaste auteur Saskia denkt over werken in een flow!

Wil je meer weten over Nore? Bezoek dan haar LinkedIn profiel!

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

2 Comments

  • Bert on december 12, 2016

    Goed geschreven Nore!! En zo verstandig ook. 🙂
    Ik denk dat de flow ook wel risicovol kan zijn wanneer men hierdoor de sociale context van werken verliest.
    Werken om te leven of leven om te werken?

    GroetvanBert

     
  • Astrid HOP on december 16, 2016

    Beste Bert, Bedankt! Namens Nore: “Dankjewel! Klopt, het is zeker belangrijk om grenzen te stellen en ook plezier te halen uit andere dingen dan het werk.”

     

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: