Inge HoP

About the author : Ik ben Inge, arbeids- en organisatiepsycholoog, PhD student en zelfstandig ondernemer. Bij HoP neem ik je mee in de A&O psychologie, het promoveren en mijn belevenissen als ondernemer. Bedankt voor het lezen van mijn blog. Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Living the PhD-life

Inge, Profileren, Research, Solliciteren en profileren, Toekomstperspectief, Werken No Comment

 

4013061106_1e36572deb_b

 

Toen ik studeerde dacht ik dat PhD-studenten wel gek moesten zijn. Je vier jaar bezig houden met één klein onderwerp en daar geen scriptie over schrijven, nee een heel boekwerk. Koekoek! Dat deed je niet vrijwillig. Dat was marteling.

Hoi allemaal, ik ben Inge en vanaf vandaag auteur bij Humans of Psychology. Het kan zijn dat je me kent van mijn gastblog over het maken van keuzes, maar voor wie me niet kent: ik ben Inge, arbeids- en organisatiepsycholoog. Momenteel promoveer ik aan de Technische Universiteit Eindhoven en naast mijn promotietraject werk ik één dag per week als zpp’er vanuit mijn eigen bedrijf Hulshof Career Development. De komende tijd zal ik jullie in mijn blogs meenemen in mijn belevenissen als PhD en mijn avonturen als startend zelfstandig ondernemer. Vandaag een kijkje in mijn leven als PhD-student.

Toen ik studeerde dacht ik dat PhD-studenten wel gek moesten zijn. Je vier jaar bezig houden met één klein onderwerp en daar geen scriptie over schrijven, nee een heel boekwerk. Koekoek! Dat deed je niet vrijwillig. Dat was marteling. Inmiddels kan ik beamen dat dat ‘martel’gedeelte wel meevalt en dat het juist superleuk is om je helemaal te mogen verdiepen in een onderwerp. Al is het wel ontzettend belangrijk dat het onderwerp je ligt. Maar wat doe je nou de hele dag als PhD, behalve een beetje SPSS’en en schrijven? En welke competenties (die ook buiten de academische wereld relevant zijn) ontwikkel je tijdens deze vier jaar?

 

Projectmanagement:
Daar zit je dan, dag 1. Je komt op kantoor, krijgt een plek toegewezen en na een gesprek met je begeleider hoor je: ga je onderzoeksvoorstel schrijven, dat is belangrijk. Natuurlijk knik je ja. De deur gaat dicht en dan start de paniek. Een onderzoeksvoorstel?! Wat moet daar in en hoe ga ik dit schrijven, ik heb géén idee wat ik de komende vier jaar ga doen. Hoe ga ik dit overzien? Yes, projectmanagement! Het is tijdens je PhD ontzettend belangrijk om te kunnen plannen en het geheel te overzien. Paaltjes te slaan over een jaar, twee jaar, drie jaar en de tussenliggende stappen (naarmate ze dichterbij zijn) steeds concreter uit te werken, zonder het uiteindelijke doel uit het oog te verliezen. Jij bent verantwoordelijk voor de voortgang van jouw project. Je leert vanaf dag 1 projectmatig werken, een helicopterview te ontwikkelen (vier jaar, da’s lang!) en ook de kleine details op dagniveau in kaart te brengen. Een waardevolle skill voor veel bedrijven, aangezien projectmatig werken (het heden en) de toekomst is.

 

Feedback incasseren:
Natuurlijk, alle feedback is opbouwend en goed bedoeld. Maar soms is het gewoon echt niet tof als iemand jouw meesterwerk (uch) onderuit haalt en bekritiseert. Welkom in de wereld van een PhD. Nergens kreeg ik zoveel feedback en moest ik zo vaak dingen opnieuw doen als hier. Twaalf versies schrijven van je artikel? No problemo! En dan mag het eindelijk naar een journal, vinden reviewer 1 en reviewer 2 er van alles van. Aanpassen, nog meer feedback, afwijzing. Volgende tijdschrift, zelfde rondje. En dat is alleen nog maar de feedback op je schrijven. Daarnaast zijn er nog een heleboel mensen die (al dan niet zijdelings) betrokken zijn bij je project en overal een mening over hebben. Je krijgt er een dikke huid van, je leert incasseren, maar bovenal je leert feedback waarderen. Inmiddels zie ik feedback als betrokkenheid. Het feit dat mensen de moeite nemen het met je te delen, geeft aan dat ze jouw werk belangrijk vinden. Feedback is dus voor mij een teken dat ik met de juiste dingen bezig ben. Op de arbeidsmarkt erg relevant: je kunt omgaan met kritiek en laat je niet snel uit het veld slaan. Je zet door, ook als het niet in één keer lukt.

 

Onderhandelen:
Deze had je misschien niet verwacht, maar je leert echt onderhandelen tijdens je PhD. Regelmatig heb ik andere ideeën dan mijn begeleiders. Ontzettend leuk, want al discussiërend komen we vaak tot de beste inzichten en vinden we elkaar uiteindelijk toch. Maar het is en blijft een spel. Wanneer zet je door, wanneer ga je mee in de argumenten van de ander? In ieder project zijn er meerdere belanghebbenden en deze moet je als PhD (spil in het web) allemaal tevreden zien te houden. Dat betekent water bij de wijn doen, onderhandelen en netwerken. Maar ook doorzetten als je zeker bent dat je op het juiste pad zit. Chose your battles wisely. Een waardevolle skill voor je toekomstige baan!

 

Jezelf kennen: 
Tot slot de belangrijkste. Hoewel het misschien niet echt een skill is, is het wel het allerbelangrijkste wat er is. Tijdens je PhD ga je tegen jezelf aanlopen. Je ontdekt waar je goed in bent; voor mij is dat projectmanagement, en je ontdekt ook leerpunten; ik vind dat onderhandelen soms best spannend. Je ontdekt wat je leuk vindt en wat je minder ligt. Zo vind ik het fantastisch om mensen te trainen en op te leiden, maar word ik minder gelukkig van fulltime wetenschappelijk schrijven. Inmiddels zit ik in de fase waarin ik fulltime aan het schrijven ben. Om het voor mezelf leuk te houden, ben ik een dag per week minder bezig met mijn PhD en besteed ik die dag als zpp’er. Een waardevolle afwisseling. Zo hou ik afwisseling in mijn werk, doe ik wat ik leuk vind en hou ik mijn motivatie vast.

 

Tijdens je PhD doe je dus veel meer dan alleen data verzamelen, verwerken en schrijven. Je bent vier jaar lang zelf verantwoordelijk voor jouw eigen ‘bedrijfje’ (jouw project) en moet zorgen dat alles in goede banen wordt geleid. Je moet partners tevreden houden, deadlines halen, tussentijdse projecten opleveren en netwerken. Vaardigheden die relevant zijn in de academische wereld, maar ook zeker daarbuiten. Met je PhD zet je dus een mooie eerste (of in mijn geval tweede) stap in je carrière!

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: