Hugo HoP

About the author :

Hoi, ik ben Hugo en ik ben student Klinische Neuropsychologie. Ik ben graag bezig mijzelf te ontwikkelen en steeds meer te leren over mijzelf. Dat is ook waarom ik meewerk aan dit project. Naast leren over mijzelf heb ik de nieuwsgierigheid om eigenlijk van alles te willen weten. Bedankt voor het lezen van mijn Blog! Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Kansen vergroten op de arbeidsmarkt: Vrijwilligerswerk (deel 2)

Hugo, Neuropsychologie, Profileren, Solliciteren en profileren, Studeren, Toekomstperspectief, Werken, Werkveld No Comment
"Het verhaal over mijn zoektocht naar vrijwilligerswerk, deel 2."
“Het verhaal over mijn zoektocht naar vrijwilligerswerk, deel 2.”

 

 

Doordat er veel aanmeldingen waren duurde het wat langer voordat ik een gesprek met een van de coördinatoren vrijwilligerszaken van GGZ Rivierduinen gehad. Het was een erg leuk gesprek en je kunt merken dat ze het vrijwilligerswerk daar hoog in het vaandel heeft staan. Het gesprek duurde lang, omdat ze uitgebreide kennismakingsgesprekken voeren om zo een goed beargumenteerde en goede match te kunnen maken tussen vrijwilliger en afdeling/cliënt. We hebben het over de vele locaties gehad en de mogelijkheden daar, ik denk dat ze wel 16 opties heeft genoemd, genoeg om uit te kiezen dus! Je kan bijvoorbeeld bij Rivierduinen een maatje worden van iemand die in een beschermd wonen project zit: dan ga je dus met iemand wandelen òf iets anders gezelligs doen, òf je kan je in een activiteitencentrum aan de slag om te gaan koken met mensen. In ieder geval: mogelijkheden genoeg, dus als je graag vrijwilligerswerk wilt doen zou ik hier een keer informeren. Nota bene was er nog de mogelijkheid om met mensen met NAH (niet aangeboren hersenletsel) te werken, ook als gezelschap. Dat sprak mij wel erg aan, omdat ik graag met een doelgroep wilde werken waar je veel over leert in je studie, maar die ook heel erg interessant is omdat de problematiek heel erg variërend is.

 

 

Heel interessant ook als het over de rol gaat die jij als vrijwilliger in gaat vullen. Je bent als vrijwilliger daar vooral een luisterend oor, en om sociaal contact te bieden, omdat mensen die langdurig zorg nodig hebben, en waarvan de mensen om hen heen dus weten wat voor diagnose ze hebben, vaak sociaal geïsoleerd raken. Er werd ook echt de nadruk gelegd op het feit dat je daar niet bent om advies of therapie te geven. Zeker omdat ik zelf word opgeleid als hulpverlener, achtte ze de verleiding groot om dan te gaan adviseren. Hier heb ik nog op doorgevraagd door situaties te schetsen waarin de cliënt zelf om hulp/advies vraagt of een situatie waarin een cliënt bij jou als vrijwilliger met een idee komt wat je echt waarvan je denkt dat die acties zijn af te raden. Daar kwam zij dan weer op terug met een voorbeeld van een vrijwilliger met een cliënt die zei dat hij hoofdpijn kreeg van zijn medicatie en overwoog deze niet meer in te nemen. Waarop de vrijwilliger de cliënt vertelde dat ze geen verstand van medicijnen had en niet wist of hij daarvan hoofdpijn kon krijgen. Vervolgens verwees deze vrijwilliger hem door naar de hulpverlening om daarover te praten. En het belangrijkste wat ze zei is: “Wat vervelend dat je nu de hele tijd hoofdpijn hebt”. En daar draait het werk ook grotendeels om, een deeltje erkenning en steun bij alle lastige problemen die cliënten met psychiatrische stoornissen kunnen hebben. Ik vond het mooi dat ze die essentie aankaartte met door middel van zo’n simpel voorbeeld.

Met betrekking tot vragen vanuit de cliënt, is het voor de vrijwilliger van belang om onderscheid te maken tussen problemen/klachten die echt bij de hulpverlener thuishoren, dus als het gaat om lichamelijke, psychische of psychiatrische problemen of vragen. Daar moet je als vrijwilliger niet op ingaan, dan moet je de cliënt echt verwijzen naar een hulpverlener. Wanneer je het idee hebt dat het om ernstige problematiek gaat, moet je dit gelijk melden bij je contactpersoon van de locatie. Daarnaast gaf ze de tip dat je in veel situaties waarin om advies wordt gevraagd (die geen betrekking heeft op klachten die bij een hulpverlener thuishoren) de vraag of het probleem kan terugleggen bij de cliënt, bijvoorbeeld: “Ik vertrouw erop dat jij er toe in staat bent, hierin zelf een keuze of beslissing te nemen”. Dit kan helpen om het zelfvertrouwen en de zelfredzaamheid van de cliënt te vergroten. Je moet je bedenken dat er vanuit de organisatie zoveel mogelijk gestimuleerd wordt dat de cliënt zelfredzaam is/wordt en daardoor is het gevolg voor jou als vrijwilliger dat je dus niet te veel probeert in hun leven in te grijpen. Om dit laatste even te verduidelijken: je moet dus ook niet proberen de cliënt te helpen zelfredzamer te worden, je moet er gewoon voor ze zijn.

Ik moet zeggen dat ook het gesprek bij Rivierduinen heel interessant en ook leerzaam was, want er is veel aandacht voor wat er verwacht wordt van de interactie tussen jou en de cliënt en wat er allemaal gebeurt binnen een zorginstelling als GGZ Rivierduinen. Verder was de vrouw die ik sprak ook erg gepassioneerd en enthousiast over de vrijwilligers en hun toegevoegde waarde en het lijkt me daardoor ook een erg leuke instelling om als vrijwilliger voor aan de slag te gaan.

Ik ben door dit gesprek gaan twijfelen of ik dan toch voor Rivierduinen aan de slag wil in plaats van vrijwilliger worden bij stichting mentorschap. Uiteindelijk heb ik toch gekozen voor Stichting Mentorschap (locatie Rotterdam) omdat je daar meer betrokken bent bij de zorg van de cliënt en hoe het er in de zorg aan toe gaat en het dus nog relevanter is voor mijn ontwikkeling als psycholoog. Bij GGZ Rivierduinen zou ik wel betrokken zijn met een relevante doelgroep, maar zou mijn rol slechts zijn dat ik gezelschap bied en activiteiten begeleid en had ik verder niets met de zorg te maken. Ik heb dus echt voorop gesteld dat ik ook betrokken ben bij de zorg van mijn cliënt en dat ik meer weet hoe het er in de zorg achter de schermen aan toe gaat. Ik had het bijna allebei gedaan, als ik een extra Hugo had. Als je naar aanleiding van deze blog interesse hebt om als vrijwilliger voor Rivierduinen te werken kan je op deze site kijken of contact opnemen via: vrijwilligers@rivierduinen.nl of 071-8906722.

Mijn volgende blog gaat over een gesprek dat ik had met iemand die in de verslavingszorg werkt. In die blog zal ik het hebben over hoe zijn aan haar werk is gekomen, wat voor ontwikkelingen zij ziet in de zorg en daaraan gekoppeld wat voor tips ze heeft voor mensen die klinisch werk willen doen, en hoe zij zich heeft geprofileerd.

Tot schrijfs,

Hugo

Belangrijkste tip:

Als je op zoek gaat naar aanvulling voor je CV, zoals vrijwilligerswerk, zorg er dan voor dat het past bij je toekomstperspectief en het iets is waar je energie uit kunt halen. Op die manier zorg je er voor dat het leuk en nuttig is, en haal je er meer uit!

 

 

Wil je meer weten over dit onderwerp?

Op de website van SPS-NIP staat ook een pagina over vrijwilligerswerk, met vacatures. Klik hier om de pagina te bezoeken.

Voor de website van LU Careerzone en het belang van vrijwilligerswerk, klik hier!

Ook op de website van de Universiteit Leiden staan vacatures voor vrijwilligerswerk. Klik hier om de pagina te bezoeken.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: