Pauline HoP

About the author : Leuk dat je mijn blog aan het lezen bent! Ik ben Pauline, eerstejaars research masterstudent en zoekend naar mijn plek in de wereld van de wetenschap. Ik ben benieuwd wat je van mijn blog vond: Laat het achter bij de comments of stuur me een mailtje!

Interview met Laura: Hoe en waarom je PhD in twee jaar afronden?

Neuropsychologie, Pauline, Research, Werkveld No Comment

Ambitieus, enthousiast en gedreven, dat is Laura. Een interview met iemand die in twee jaar haar PhD afrondde met twee keer zoveel publicaties als nodig was én die 23 december als neuro-expert te zien is bij Witteman Ontdekt.

Dan zul je denken: “Hoe dan?!”. In een leuk gesprek rond lunchtijd vroeg ik Laura het hemd van het lijf, wat resulteerde in onderstaand interview. Leer en wees geïnspireerd door haar werkhouding.

Uit de manier waarop Laura aan haar PhD is gekomen blijkt het eigenlijk al: Laura is een harde werker. Een half jaar nadat ze was gestart met haar research master kreeg ze de plek aangeboden door de supervisor van haar bachelorproject. Op de vraag waarom ze denkt dat dit haar zo in schoot werd geworpen antwoordt ze dat ze al tijdens haar bachelorproject een werkstijl had waarin ze zeer efficiënt plant, betrouwbaar is in haar afspraken en enthousiast is over wat ze doet. Ze vertelt dat ze, ook nu het een stuk drukker is, altijd alles wat op haar bordje (of in haar inbox) komt meteen probeert te doen. Iemand waar iets aan gevraagd moet worden? Meteen opbellen en niet afwachten. Studenten die feedback nodig hebben? Het liefst dezelfde dag. “Zo leren ze er het meest van,” aldus Laura. Deels komt deze manier van werken uit haarzelf, deels heeft haar begeleider het ook zo gedaan en dat werkte goed. Op deze manier heeft ze het voor elkaar gekregen om de uren tussen 9 en half 6 heel goed te benutten, daarbuiten heeft ze nauwelijks iets hoeven doen. Dit, in combinatie met het type onderzoek wat ze deed, maakte dat ze het voor elkaar kreeg om haar PhD in slechts twee jaar af te ronden.

Natuurlijk vroeg ik haar hierna of ze het anderen zou aanraden het ook zo snel te doen. Hierop antwoordt ze dat dat volledig afhangt van de persoon en type onderzoek, maar dat het absoluut geen doel op zich moet zijn. Na twee jaar was ze zelf klaar voor de verdediging van haar proefschrift, maar voor een ander kan dit, ook door omstandigheden, langer duren. Haar advies is om de tijd te nemen die je nodig hebt, maar wel te laten zien wat je kunt doen en leren in de beschikbare tijd. Het allerbelangrijkste: doe wat je leuk vindt, daag jezelf uit, en probeer in alles het positieve te vinden, dit draagt bij aan enthousiasme en energie. Motivatie is dan geen enkel probleem.

Er zijn periodes geweest dat ze het traject zwaar vond, zeker op momenten dat ze te weinig rust nam. Overwogen om te stoppen heeft ze nooit, maar behoefte aan vakantie had ze wel. Laura geeft aan dat je gedurende je PhD veel balletjes omhoog moet houden, moet kunnen omgaan met negatieve feedback en dat je je ervan bewust moet zijn dat je je werk vooral voor jezelf doet. Je bent uiteindelijk eigen baas en alles wat je zegt en uitvoert valt onder je eigen verantwoordelijkheid. Dat kan soms zwaar zijn, maar je leert er ook veel van.

Laura heeft geen ervaring met het soms heersende beeld van ‘op een eilandje werken’. Natuurlijk ben je degene die het beste in het onderwerp zit, maar in haar geval was haar begeleider ook goed op de hoogte, net als een mede PhD-student. Met deze mensen kon ze brainstormen als ze vastliep. Over het competitieve karakter van de academische wereld zegt ze dat dat bij haar het beste naar boven haalt en dat ze er daardoor achter kwam dat ze vaak meer aankon dan ze van tevoren dacht.

Voorlopig blijft Laura nog verbonden aan de afdeling cognitieve psychologie en gaat ze voornamelijk een onderzoeksrichting in die ze erg leuk vindt. Ze hoopt zichzelf te blijven ontwikkelen en zegt daarover het volgende: “Hoe hoger je komt, hoe harder je leert”.

Aan PhD-(zoekende master)studenten geeft ze de volgende adviezen:

  • Je weet nooit waar je je toekomstige baas tegenkomt, dus zet je altijd volledig in.
  • Wees bereid om concessies te doen, bijvoorbeeld wat betreft de plaats waar je terecht komt. Je kunt deze mogelijkheid ook juist benutten om iets nieuws te ontdekken.
  • Wees zo min mogelijk afhankelijk van anderen, maar trek je eigen plan en stel je proactief op.
  • Gebruik je tijd efficiënt en productief en gebruik je vrije uren om uit te rusten en te ontspannen.

Meer weten over Laura en haar onderzoek? Ga naar haar LinkedIn of kijk 23 december naar Witteman Ontdekt.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: