Giullitta HoP

Ik wil GZ-psycholoog worden! (deel 3)

Giullitta, Klinische psychologie, Werken No Comment

Het wordt reflectietijd genoemd (zo’n GZ-psycholoog term), en ik moet eerlijk zeggen dat ik het hard nodig heb. Op het werk denk ik aan de studie (“Oh, dit is zo’n moment zoals we in de les besproken hebben”) en op de studie aan mijn werk (“Misschien zou ik bij patiënte X dit uit kunnen proberen”). Zonder deze reflectietijd zou ik volledig overspoelen.”

Een ambitie die velen met haar zullen delen, Giullitta wil GZ-psycholoog worden! In deze blogreeks zullen we haar gedurende een jaar volgen in de eerste stapjes binnen de GZ-opleiding.

2017-april-29

Maandag: Uitslapen!! Oké, dat zal dus niet voor elke opleideling gelden. Mijn rooster is dat ik maandag les heb, de middag en avond. Wat zijn de voordelen? Ik heb de zondagavond als extra relax-avond en kan maandagochtend sporten/werken/iets afmaken voor mijn huiswerk. Daarnaast geen last van files heen en terug. Nadeel? Ik ben ’s avonds om 22.30/23.00 uur thuis. En slapen na een opleidingsdag lukt mij (en veel van mijn mede-studiegenoten) niet, dus begin ik de week meteen met slaaptekort. Op dit moment heb ik Methode van Diagnostiek (een vak gericht op de diagnostiek, het hele proces van intake, onderzoeksgesprekken naar testonderzoek en indicatiestelling) en Proces van Diagnostiek (een vak gericht op hoe je je gesprekken aangaat, wat je leerdoelen op dit gebied zijn etc.).

Dinsdag: Alle mails doornemen en meteen een uur vergaderen over onze patiënten. Ik werk in een FACT-team, wat wil zeggen dat wij patiënten zien met ernstig psychiatrische aandoeningen (EPA). Wij streven naar mensen behandelen in de eigen omgeving met een herstelgerichte visie. ’s Ochtends nemen we de patiënten door die op het FACT-bord staan i.v.m. levensgebeurtenissen die voor ontregelen hebben gezorgd of kunnen zorgen, die opgenomen zijn of nieuw binnen het team zijn. Daarna zie ik mijn eigen patiënten. FACT-teams werken in de wijk (eigen omgeving van de patiënt), maar de meeste patiënten van de psychologen komen naar kantoor. Ik heb wel uitzonderingen, zoals een patiënte die ik thuis bezoek omdat zij daar last heeft van haar stemmen.

En nog meer vergaderen

Woensdag: Eerst weer vergaderen en dan aan de slag met de diagnostiekcasussen die ik heb. Voor de opleiding is er een 50/50 verdeling, waarbij je de helft van je tijd aan behandeling besteed en de andere helft aan diagnostiek. Voor Methodiek van Diagnostiek moet ik een grote casus uitwerken (onderzoeksgesprekken, intelligentieonderzoek, vragenlijsten, persoonlijkheidsonderzoek en projectieve technieken) waar heel veel tijd in gaat zitten. Daarnaast heb ik nog ander onderzoek waar ik mee bezig ben. Gelukkig vind ik diagnostiek leuk, ik voel me net een detective die een moord moet oplossen! Op de woensdagen heb ik ook mijn supervisies. De bedoeling is dat je 1 keer in de twee weken diagnostiek supervisie hebt en 1 keer in de twee weken supervisie op het gebied van behandeling. Dit alles betekent veel filmpjes van mezelf in contact met patiënten. Gruwel, maar ook leerzaam.

Donderdag: Dit is mijn grote vergaderdag. We hebben op donderdagen multidisciplinair overleg (in sommige instellingen wordt dit een patiëntenbespreking genoemd) waarin een behandelplan van een patiënt volledig wordt doorgenomen. Dit moet minstens 1 keer per jaar bij elke patiënt gebeuren. Daarnaast heb ik soms teamoverleg (werkgerelateerde zaken bespreken), soms moreel beraad (een anonieme casus bespreken waarin je vragen hebt over moreel/ethisch handelen), werkbegeleiding (een GZ-psycholoog of klinisch psycholoog die jouw werkbegeleider is, in hetzelfde team zit en je met de dagelijkse zaken en vragen ondersteunt), en eens per twee weken een praktijkopleidersbijeenkomst. De praktijkopleider staat verder van je dagelijkse dingen af en houdt zich overstijgend bezig met jouw leerproces en de randvoorwaarden die daarbij horen. En ergens tussendoor zie ik op donderdag patiënten.

Reflectie

Vrijdag: De eerste helft van de dag gebruik ik voor mijn administratie. Het uitwerken van verslagen, rapportages schrijven, vragen stellen via de e-mail, bellen met patiënten etc. De andere helft van de dag is mijn studietijd. Vanuit mijn werkgever krijg ik onder werktijd tijd om me op mijn schoolwerk te concentreren. Het wordt reflectietijd genoemd (zo’n GZ-psycholoog term), en ik moet eerlijk zeggen dat ik het hard nodig heb. Op het werk denk ik aan de studie (“Oh, dit is zo’n moment zoals we in de les besproken hebben”) en op de studie aan mijn werk (“Misschien zou ik bij patiënte X dit uit kunnen proberen”). Zonder deze reflectietijd zou ik volledig overspoelen.

Zaterdag en zondag ga ik niet beschrijven, want die staan standaard in het teken van huiswerk, het huishouden en dan in mijn paar vrije uren alle leuke en sociale dingen des levens. Welkom in het drukke, soms chaotische, maar altijd interessante leven van een GZ-psycholoog in opleiding!

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: