Hugo HoP

About the author : Hoi, ik ben Hugo en ik ben student Klinische Neuropsychologie. Ik ben graag bezig mijzelf te ontwikkelen en steeds meer te leren over mijzelf. Dat is ook waarom ik meewerk aan dit project. Naast leren over mijzelf heb ik de nieuwsgierigheid om eigenlijk van alles te willen weten. Bedankt voor het lezen van mijn Blog! Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Geschikt of ongeschikt?

Hugo, Klinische psychologie, Neuropsychologie, Studeren, Toekomstperspectief, Uncategorized, Werkveld 2 Comments

geschikt_ongeschikt_logo-520x245

 

 

Ik ben niet iemand die een duidelijk beeld heeft van wat hij wil en ik wil ook altijd van alles. Daarbij ben ik ook nog eens erg snel op dingen uitgekeken. Dit vertaalt zich naar een hoop onzekerheid over mijn toekomst als afgestudeerde psycholoog. Ik weet dat ik graag over wetenschap lees en me er graag mee bezig houd, maar betekent dat dan ook dat je geschikt bent als wetenschapper? Het resultaat van mijn bachelorproject lijkt te zeggen van niet (ik ga niet in details treden, maar het was geen hoog cijfer).

 

Aan de andere kant kan ik natuurlijk denken dat dit al een tijd geleden (2014) was en dat ik heel anders in het leven stond en dat klopt ook. Ik was bijvoorbeeld destijds heel weinig echt met wetenschap bezig. Ik was vooral gefocust op mijn nieuwe relatie.

 

Ik dacht ook lange tijd dat ik de klinische kant op wilde gaan, maar ik ben daar het afgelopen jaar ook over gaan twijfelen. Dat je heel graag mensen helpt lijkt toch niet genoeg te zijn om gekwalificeerd te zijn als klinisch psycholoog (logisch, weet ik). Een voorbeeld van een vaardigheid die in mijn ervaring bij klinisch werk komt kijken is bijvoorbeeld: kort, krachtig en zeker spreken. Je bent immers een expert; mensen raadplegen je voor advies.

 

Jammer genoeg ligt dat me niet zo: ik ben juist vaak zoekende naar hoe ik me precies wil uitdrukken en daardoor ben ik ‘breedsprakig’. Daarnaast trek ik ook vaak mijn eigen conclusies in twijfel. Dit en andere ‘gebreken’ kwamen naar voren bij mijn klinische stage en leidden ertoe dat mijn begeleiders mij meer geschikt achtten voor een toekomst als onderzoeker.

 

Dit leidt mij ertoe dat ik alles op alles wil zetten om mijn nieuwe scriptie/onderzoeksstage goed aan te pakken en echt mijn vaardigheden als onderzoeker wil ontwikkelen, want voor mijn gevoel is dit nu echt mijn laatste kans om de basis te leggen voor mijn toekomst als afgestudeerde psycholoog.

 

Misschien klinkt dat extreem, maar ik heb zelf het idee dat als je 3 ‘stages’ (ik reken mijn bachelorscriptie mee) hebt gedaan zonder bovengemiddeld resultaat, je jezelf misschien moet gaan afvragen of je wel op de juiste plek zit. Gelukkig heb ik dus nog 1 kans, 1 stage.

 

Wat ik hoop uit te lokken met deze blog is dat mensen met soortgelijke ervaringen hun verhaal delen op onze pagina (in de reacties of misschien in een gastblog) waarbij het verhaal op het einde een positieve wending heeft. Daar bedoel ik mee dat je uiteindelijk toch ondanks dit soort ervaringen je plek hebt gevonden na je studie of misschien een andere weg in bent geslagen waardoor je je kwaliteiten hebt ontdekt.

 

Bron afbeelding: http://www.mijnkleinespeeltuin.nl/page/2/

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

2 Comments

  • RS on oktober 5, 2016

    Ik heb zelf ook een achtergrond in de psychologie en heb ook lang nagedacht over een carrière in de klinische vs de onderzoekswereld. Ik denk dat het normaal is dat je twijfelt over wat je wilt gaan doen na je studie. Wel denk ik dat het belangrijk is dat je beseft dat “Doe vooral wat je leuk vindt” een cliché wat vaak toch wel geldt. Als je iets leuk vindt stop je er eerder meer tijd in en word je er vanzelf beter in.

    Daarnaast is het denk ik belangrijk dat je je niet uit het veld laat slaan door dingen die je nog niet kunt. Mogelijk ben je nu nog niet goed in het kort en krachtig vertellen van iets (wat je zelf een “gebrek” lijkt te noemen, maar ik kan me ook voorstellen dat het als patiënt oprecht en fijn zou overkomen als je ziet dat je therapeut daadwerkelijk over iets nadenkt en het zelf ook niet altijd weet, maar dat terzijde), maar dit soort vaardigheden zijn altijd te leren. Elke beginnend therapeut maakt fouten, op den duur leer je het wel.

    Daarnaast moet je je beseffen dat (vaak in tegenstelling tot de therapeuten-wereld, die minder competitief is) de onderzoekswereld erg hard is en dat vaak alleen die mensen het ver schoppen die er echt veel tijd en moeite in (willen!) steken. Dus nogmaals – doe het alleen als je het écht leuk vindt, ongeacht wat voor cijfers je voor een stage of scriptie hebt gekregen.

    Kortom – doe vooral wat je leuk lijkt en trek je niet te veel aan van cijfers of mensen die het beter weten. Als jij jezelf als toekomstig therapeut of als onderzoeker (of beiden?) ziet, ga er dan voor en ontwikkel je er verder in. Ten slotte, om je gerust te stellen, uiteindelijk vind je je plek echt wel, en nee, deze ene stage is absoluut niet je laatste kans.

     
    • Author
      Hugo HoP on oktober 5, 2016

      Hey Rik, bedankt voor je reactie!

      Uiteraard is het ‘normaal’ om te twijfelen over wat je gaat doen na je studie. Mijn probleem is dat ik veel leuk/interessant vind, maar dat ik wel snel op iets ben uitgekeken. Dat vind ik sowieso een erg lastig aspect van mijn karakter.
      En ik vind onderzoek heel leuk en interessant, maar niet alle aspecten, maar ik denk dat je nooit iets kan doen waarbij je alle aspecten leuk kan vinden.

      En inderdaad moet ik me misschien minder snel uit het veld laten staan, maar ik denk dat het oordeel van mijn stagebegeleiders wel uit zorgvuldige overwegingen voortkwam en natuurlijk op meerdere aspecten was gebaseerd dan het voorbeeld uit het artikel. Ik heb zelf ook wel het idee dat sommige cliënten het fijn vinden dat je niet alles weet en goed over dingen nadenkt, echter veel cliënten hebben dat niveau niet en hebben gewoon een duidelijk en simpel advies nodig. Echter, dat was bij mijn stage het geval.

      Ik hoop inderdaad dat ik genoeg kan doorzetten om in de onderzoekswereld terecht te komen. Ik wil het wel graag, maar de tijd zal leren of ik het graag genoeg wil of ook de capaciteiten heb.
      Bedankt je me een hart onder de riem steekt!

      Groetjes Hugo

       

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: