Gastblogger HoP

About the author : Gastbloggers zijn studenten en afgestudeerden met een inspirerend verhaal. Zij vertellen over hun ervaringen, hun kansen, hun wensen, en hun doelen. Het schrijven van een gastblog is een leuke manier om jezelf online te profileren. Heb je interesse in het schrijven van een gastblog? Mail dan naar gastblog @humansofpsychology.nl

Ellen van den Heuvel: “Op de ideale baan kun je niet solliciteren, die moet je zelf creëren!”

Gastblogger, Kind- en jeugd psychologie, Klinische psychologie, Toekomstperspectief, Werken, Werkveld No Comment

IMG_8124

Ellen van den Heuvel vertelt hoe zij vanuit haar master psychologie aan de Universiteit van Tilburg ervaring opdeed in het buitenland, vervolgens een post-HBO opleiding volgde, en uiteindelijk haar eigen praktijk oprichtte.

 

22 Jaar was ik, toen ik mijn master psychologie aan de Universiteit van Tilburg, afrondde. Kinder- en jeugdpsychologie had ik gestudeerd. Ik voelde me nog jong en onervaren en was bang dat geen enkele ouder mij serieus zou nemen. Voor mij een reden om eens goed na te denken wat ik wilde. Ik nam hier de tijd voor tijdens een zes weken durende rondreis door Peru en Bolivia. Gedurende de urenlange busritten door de meest prachtige berglandschappen, fantaseerde ik over mijn carrière. Maar in plaats van een duidelijk plan voor thuiskomst, realiseerde ik mij op de terugreis naar Nederland, dat ik helemaal niet weg wilde uit Zuid-Amerika. Ik had het hier zo naar mijn zin en wilde als kinder- en jeugdpsychologe graag iets betekenen voor de kansarme Boliviaanse kinderen. Eenmaal thuis had ik dan ook binnen twee geregeld dat ik een aantal maanden later terug zou vliegen om ruim een half jaar vrijwilligerswerk te gaan doen in La Paz, Bolivia. Voor de tussenliggende periode vond ik een baantje als groepsleidster op een kinderdagverblijf in Nederland.

 

In januari 2008 vertrok ik weer terug naar Zuid-Amerika. Ik had inmiddels de Spaanse taal mezelf eigen gemaakt en een interessante werkplek in La Paz gevonden. Als psychologe werkte ik vrijwillig op een dagopvang voor kansarme kinderen van marktkoopvrouwen. Ik leerde daar om te werken met de middelen die er waren (en dat was niet veel) en bracht de ontwikkeling van de peuters in beeld. De kinderen die achter liepen, gaf ik extra aandacht. Ik leerde hen samen spelen, samen delen. Voor de basisschool kinderen zette ik een cursus op ter verbetering van hun zelfbeeld. Het was zo’n dankbaar werk.

 

Toen ik in augustus op het punt stond om terug te gaan Nederland, solliciteerde ik vanuit Zuid-Amerika op een baan als ambulant begeleider in Nederland. Ik had me het afgelopen jaar gerealiseerd dat ik graag eerst meer praktische ervaring op wilde doen in het werkveld, voordat ik volledig als psycholoog aan de gang zou gaan. Ik wilde letterlijk in het gezin staan en meemaken waar zij tegenaan liepen met hun kinderen. Op mijn sollicitatie kreeg ik een positieve reactie en direct na mijn thuiskomst mocht ik op sollicitatiegesprek. En met succes, ik kon meteen beginnen. Ook mocht ik de post-HBO opleiding Intensieve Praktische Thuishulp gaan doen, waar ik erg dankbaar voor was. Het praktische wat ik gemist had tijdens mijn opleiding tot psychologe, kwam hier uitgebreid aan bod.

 

Na een jaar gewerkt te hebben als ambulant begeleider, kreeg ik de mogelijkheid om mijn werkzaamheden te combineren met een functie als basispsychologe in een eerstelijns praktijk. Er volgde een drietal leerzame jaren waarin ik veel ervaring op deed als zowel ambulant begeleider als psychologe. Na drie jaar contracten als basispsychologe, was er geen mogelijkheid om een vast contract te krijgen. Ik zou een aantal maanden er tussenuit gaan en mocht daarna terugkeren. Dit voelde niet prettig en ik besloot om ook verder te kijken naar een baan als psychologe. Een baan die ik kon combineren met mijn werkzaamheden als ambulant begeleider. Die afwisseling sprak mij erg aan.

Er volgde een periode van solliciteren. Wat viel dat tegen! Ik kwam nergens tussen. En als ik op gesprek mocht, kreeg ik vaak te horen: “Je hebt de kwaliteiten die we zoeken, maar we hebben iemand anders gevonden met meer ervaring en/of diploma’s.” Heel frustrerend.

 

Na een paar maanden evalueerde ik voor mezelf de stand van zaken. Ik merkte dat ik op van alles en nog wat gesolliciteerd had, maar veel te weinig stil gestaan had bij wat ik nu eigenlijk echt zelf wilde. Wat was voor mij de ideale baan? Eén ding werd mij direct duidelijk. Ik wilde de tijd hebben voor mijn cliënten. En niet meer 8 tot 9 cliënten op één dag zien, waarbij ik tussendoor gehaast nog dossiers moest doornemen, huisartsen moest bellen enzovoort. Daarnaast realiseerde ik me dat ik mezelf graag verder wilde professionaliseren. Niet alleen om mijn arbeidskansen te vergroten, ook omdat ik graag meer handvatten wilde hebben bij het behandelen van jonge kinderen. Zodoende kwam ik bij de post-HBO opleiding speltherapie terecht.

 

Begin 2012 startte ik met de post-HBO opleiding speltherapie aan de Hoge School Utrecht. Eén dag in de week ging ik naar school en de overige dagen bleef ik aan het werk als ambulant begeleider. De combinatie werken en leren was pittig, maar ook erg leuk. Ik wist al snel dat dit was wat ik wilde. Spel bleek een ideaal middel om met een kind te communiceren en het zo te helpen bij zijn/haar problematiek. Het spreekt me ook erg aan dat we in opleiding leerde om client-centered te werken en het tempo van het kind te volgen. Zo overvraag je het kind niet, komen de oplossingen uit het kind zelf en vergroot je zodoende de effectiviteit van de behandeling.

De opleiding duurde 2,5 jaar en in juni 2014 rondde ik mijn studie met succes af. Ik wilde niets liever dan een baan als speltherapeut in een instelling vinden. Helaas bleken de banen op dit vakgebied helaas ook niet voor het oprapen. Heel frustrerend. Ik kon twee dingen doen. Bij de pakken neer gaan zitten of aanpakken en voor mezelf gaan beginnen. Terwijl ik hierover nadacht kwam mijn broer met de uitspraak: “Op de ideale baan kun je niet solliciteren, die moet je zelf creëren!” En dat werd mijn motto. Ik maakte plannen om mijn eigen praktijk op te zetten!

 

Januari 2015 opende ik mijn praktijk voor speltherapie en psychologie. Ik gaf deze praktijk de naam: Praktijk Abrazos. Abrazos is Spaans voor omhelzingen, een mooie link naar mijn tijd in Zuid-Amerika. Een eigen praktijk is hard werken, maar geeft zoveel voldoening. Ik combineer mijn praktijk met mijn baan in loondienst, om mijn praktijk op te kunnen bouwen. Inmiddels word ik vergoed door de gemeenten en is mijn praktijk groeiende. Waar ik, vanuit kostenbesparing, aanvankelijk mijn praktijk aan huis had, ben ik twee weken geleden verhuisd naar een prachtige locatie buitenshuis. Elke nieuwe stap, geeft mij zoveel energie.

 

 

Wat ik mee wil geven aan de huidige psychologiestudenten: “Durf buiten de kaders te denken; vergeet niet wat je graag wilt. Durf door te zetten!”

 

Je kunt Ellen per mail bereiken: ellen@praktijkabrazos.nl of haar website bezoeken: www.praktijkabrazos.nl

 

Zou jij net als Ellen ook een gastblog willen schrijven? Wij van Humans of Psychology zijn nog op zoek naar gastbloggers die iets willen vertellen over hun loopbaan, ervaringen en reis van psychologiestudent naar psycholoog. Stuur een mail naar gastblog@humansofpsychology.nl waarin je kort vertelt wie je bent, wat je doet en wat jij met anderen zou willen delen. Mogelijk nodigen wij jou dan uit voor een gastblog. We kijken uit naar je reactie!

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: