Ghislaine HoP

About the author : Hoi, mijn naam is Ghislaine en ik ben basispsycholoog. Ik heb affiniteit met de (verslavings/specialistische) GGZ, diagnostiek en loopbaanbegeleiding en doe op dit moment onderzoek, schrijf een boek en begeleid middelbare scholieren. Mijn schrijversdoel is zelfexpressie. Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Dingen die ik heb geleerd na 100 sollicitaties Deel 1: Verbeterpunten opnoemen

Ghislaine, Solliciteren en profileren, Uncategorized No Comment

“Ik was zelf geen ster in zeggen waar mijn verbeterpunten lagen tijdens een sollicitatiegesprek. Niet omdat ik mijn verbeterpunten niet zag, maar omdat ik zenuwachtig was voor sollicitatiegesprekken en daardoor er dingen uit flapte die misschien wel eerlijk waren, maar niet slim. Maar wat is dan wel een handig antwoord op deze vraag?”

Wat zijn je verbeterpunten? Wat vind je lastig aan deze baan? Hoewel dit soort vragen vaak worden gesteld bij sollicitatiegesprekken, blijven ze wel lastig voor een hoop mensen. Wat voor een antwoord zou jij geven? Heb je al direct een antwoord klaar, sta je met je mond vol tanden, of flap je er maar iets uit?

23-2-2017

 

Wat kan je doen als je het lastig vind om toe te geven wat je lastig vind tijdens een sollicitatiegesprek? Ik heb eerder algemene sollicitatietips gegeven, maar besluit nu te benoemen wat ik zelf heb geleerd over dit onderwerp. Als het mij lukt, moet het jou ook lukken.

Ik was zelf geen ster in zeggen waar mijn verbeterpunten lagen tijdens een sollicitatiegesprek.  Niet omdat ik mijn verbeterpunten niet zag, maar omdat ik zenuwachtig was voor sollicitatiegesprekken en daardoor er dingen uit flapte die misschien wel eerlijk waren, maar niet slim. Maar wat is dan wel een handig antwoord? Een populaire suggestie is om een goede eigenschap te vermommen als slechte, door bijvoorbeeld te zeggen dat je perfectionistisch bent. Ik heb echter van recruiters gehoord dat inmiddels iedere sollicitant dit beweert, dus werkt dit niet meer. Maar wat dan wel? Gezien mijn eigen awkward reacties, ben ik hier nieuwsgierig naar.

 

Eigen ervaringen

Voordat ik stil sta bij hoe je deze vragen wel kan tackelen, is het misschien handig om eerst te benoemen waarom ik moeite heb gehad met deze vraag toen ik nog naar werk zocht. Naast de zenuwen, voelde ik namelijk nog eens extra druk om deze vraag “goed” te beantwoorden, omdat ik weet hoe belangrijk zelfreflectie is in “ons” vak als psycholoog. Hierdoor heb ik het idee dat op deze vraag nog eens extra nadruk werd gelegd. Ook wilde een aantal klinieken waar ik solliciteerde, voor mijn gevoel wel erg veel zelfreflectie in mijn antwoord terugzien. Ik had echter de neiging om een té eerlijk antwoord te geven, waardoor ik mezelf in mijn voet schoot. Toen ik bij gesprekken daarna vervolgens een oppervlakkiger antwoord gaf, kreeg ik weer te horen dat ik meer zelfreflectie had moeten tonen.

Daarnaast voelde ik destijds ook niet de vrijheid om mijn verbeterpunten toe te geven. Waarom? Omdat er zoveel concurrentie was dat ik al blij was dat ik werd uitgenodigd! Dit nodigde mij niet uit om te bedenken wat ik allemaal nog moest leren omdat ik bang was dat ik dan iets zou zeggen waardoor ik de baan niet zou krijgen. Anyway, als ik mezelf herinner aan deze tijd ben ik blij dat ik leuk werk heb gevonden. Bovendien heb ik hierdoor mijn allerbelangrijkste les geleerd, namelijk dat het simpelweg moet klikken met de werkgever. Wanneer dit niet het geval is, kan je de meest perfecte antwoorden ooit geven, maar dan is er alsnog een grote kans dat de werkgever met een ander in zee gaat. Andersom: als het wel klikt, kan je misschien stuntelen tijdens de sollicitatie, maar beland je wel op een plek waar je je thuis voelt. Ik spreek uit ervaring.

 

Maar wat dan wel?

Ik kon er echter weinig aan doen dat deze vraag werd gesteld en jij ook niet, als je hem krijgt. Je moet de vraag immers gewoon beantwoorden, toch? Wat je wel kunt doen, is je goed voor te bereiden en als je net zo’n grote fan bent van de verbeterpunten-vraag als ik, raad ik je aan dit te doen. Wat ik vaak als tip zie, is om ieder geval een (klein) verbeterpunt te noemen waar je iets aan kan doen. Hierbij ga je serieus in op de vraag, zonder dat je het gevoel hebt je eigen glazen in te gooien. Ik heb bijvoorbeeld moeite om mijn verbeterpunten toe te geven, maar schrijf dit wel in een blog die in heel Nederland wordt gelezen ;).

Door een zo concreet mogelijk (relatief klein) probleem te noemen, maar ook direct erbij te zeggen wat je er aan doet om dit probleem op te lossen, toon je aan dat je doelen wilt bereiken en probleemoplossend vermogen hebt, wat goede eigenschappen zijn. Mocht je dus deze vraag net zo lastig vinden om te beantwoorden als ik, dan  helpt deze tip hopelijk tegen de zenuwen!

(Wie weet krijg je de baan en dan komt deze vraag niet meer terug, vond ik persoonlijk ook erg fijn. Mocht je meer willen weten over dit onderwerp, dan raad ik het artikel hieronder aan. Daarnaast bespreek ik dit onderwerp ook in het boek over loopbaanoriëntatie dat ik nu aan het schrijven ben. Ik ga binnenkort kijken of uitgevers er interesse in hebben, dus wordt vervolgd.)

Bron foto: De Rooij, 2013. Foto van het stuk dat ik als bron gebruik.

Artikel uit Intermediair

sollicitatie-zelfonderzoek

 

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: