Kenny HoP

About the author : Leuk dat je mijn blog leest. Ik ben Kenny en ik zit momenteel op het einde van mijn promotietraject. Ik zou graag onderzoek en klinisch werk met elkaar combineren. Momenteel zet ik zoveel mogelijk stappen om dat te realiseren, die jullie hier bij HoP kunnen volgen. Ik ben steeds benieuwd wat jullie van mijn blogs vinden, laat je hier een berichtje achter of stuur je een mail?

De stapel die Diederik achterliet: over wetenschappelijke integriteit

Kenny, Research, Toekomstperspectief, Werkveld No Comment

“…De wetenschappelijke wereld kijkt met verbazing toe, hoe heeft dit zo lang kunnen gebeuren? En waren de drie jonge onderzoekers echt de enigen die wisten dat Stapel fraudeerde of hadden alle seniors besloten een oogje dicht te knijpen?”

Over wetenschappelijke integriteit, met kritische vragen voor (toekomstig) onderzoekers.

2017-01-03

 

September 2011 zal nog lang bekend staan als de maand waarin de Nederlandse psychologische wetenschap zijn grootste tragedie tot nu toe meemaakte. Drie klokkenluiders, jonge leden van zijn onderzoeksgroep, geven aan dat hoogleraar sociale psychologie Diederik Stapel op grote schaal fraudeert en onderzoeksresultaten verzint. Tot dan werd Stapel gezien als een wonderkind dat haast ongelooflijke resultaten vond in zijn publicaties. Later bleek dat maar liefst 55 publicaties van hem met erg grote zekerheid compleet verzonnen zouden zijn. De wetenschappelijke wereld kijkt met verbazing toe, hoe heeft dit zo lang kunnen gebeuren? En waren de drie jonge onderzoekers echt de enigen die wisten dat Stapel fraudeerde of hadden alle seniors besloten een oogje dicht te knijpen?

Fraude onderzoek

Elsevier heeft enkele jaren geleden een grote hoop wetenschappelijke auteurs benaderd om mee te doen aan een anoniem onderzoek over fraude. Het twee minuten durende interview met dr. Jaap van Harten over dit onderzoek kan je hier bekijken (laat ik vooral zelf niet vergeten te refereren naar mijn bronnen).  Bijna een op vijf auteurs gaf aan dat ze in hun directe omgeving iemand kende die fraude had gepleegd, en twee procent gaf aan dat ze auteur waren op een papier waarvan ze wisten dat er mee geknoeid was. Verder gaf 18% nog eens toe dat ze, indien het hun carrière zou verder helpen, wel bereid zouden zijn om fraude te plegen.

En daar zit uiteraard een groot deel van het probleem. Hoe ongelooflijker je resultaten, hoe meer ruchtbaarheid eraan gegeven wordt en hoe beroemder jij wordt, hoe makkelijker jij subsidies binnen haalt, hoe sneller je omhoog klimt tot hoogleraar. Maar Diederik Stapel is natuurlijk niet begonnen met gewoon een heel artikel te verzinnen, hij maakte waarschijnlijk eerst een paar kleine “foutjes” eerder in zijn carrière.

Enja, zelfs al staat er “enkel” een cijfer op het spel, ook wordt er al gefraudeerd en plagiaat gepleegd tijdens het schrijven van een masterthesis. In 2000 kwam ook de universiteit van Ohio in het nieuws omdat er in bij hun masterstudenten op grote schaal plagiaat was gepleegd. Enkele professoren waren hiervan op de hoogte en lieten het ook gewoon gebeuren. En laten we eerlijk zijn, velen van ons kennen wel iemand of hebben gehoord van iemand van ons jaar dat die wel wat data heeft verzonnen. Als het iemand uit je naaste omgeving was, dan kneep je een oogje dicht want het was toch een leuke jongen voor de rest. Als het iemand was die ver van je af stond, boeide het je ook niet echt wat voor onderzoek die deed en of zij nu wel of niet afstudeerde, dus was het ook niet de moeite om er iets van te zeggen.

 

Masterstudenten

Ook als masterstudenten moeten we onszelf afvragen wat we ethisch vinden als we een masterthesis schrijven. Laten we onze huisgenootjes aan ons onderzoek meedoen of niet niet? Ze weten immers waar je mee bezig bent en willen je mogelijk (onbewust) helpen je hypotheses te bevestigen. Kan je een erg leuk klinkende quote overtypen uit een artikel zonder ernaar te refereren? Mag je enkele datapunten in SPSS verzinnen en met de hand ingeven omdat je zo een p-waarde krijgt van 0,05 in plaats van 0,07?

Het effect is er hoogstwaarschijnlijk toch, ook al is het net niet statistisch significant. Als je het gewoon op 0,049 laat uitkomen heb je gewoon een sterker punt. Sommige lezers zullen vast geloven dat de eerste twee puntjes niet zo erg zijn. Hopelijk vindt niemand van jullie het werkelijk OK om gewoon wat data te gaan verzinnen om een mooier resultaat te krijgen.

Velen van ons zullen nooit frauderen tijdens hun masterscriptie en mogelijk ook niet tijdens hun promotietraject of verdere wetenschappelijke carrière. Maar zullen we als het eindelijk zover is ook ethisch kunnen handelen als het de moeilijke keuze is? Kunnen we een klokkenluider zijn als we weten dat een collega, ook al is die verder aardig, fraudeert of zullen we als een struisvogel ons hoofd in het zand steken als de tijd zo ver is om iedereens vriendje te blijven?

 

Ik ben benieuwd naar jullie reacties. Zijn jullie ook al in contact gekomen met wetenschappelijke fraude, ook al is het indirect? Hebben jullie het zelf als een overwogen om resultaten mooier te maken? Welke drie “foutjes” die ik aangehaald heb in deze blog vinden jullie kunnen? Laat gerust een reactie achter op deze pagina.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: