Lisette HoP

About the author : Hi, ik ben Lisette en ik ben net afgestudeerd als psycholoog (specialisatie Child and Adolescent). In dit project neem ik jullie mee in mijn zoektocht naar mijn weg in het klinische werkveld! Bedankt voor het lezen van mijn blog! Ik vind het fijn om te weten wat je van mijn blog vindt, laat dit dus vooral weten door een reactie achter te laten, of door op het duimpje te klikken!

Als je loopbaan anders loopt dan verwacht

Gezondheidspsychologie, Kind- en jeugd psychologie, Lisette, Research, Uncategorized, Werken No Comment

“Carrièreswitch binnen psychologie: …Dat je het nog zo mooi in je hoofd kan hebben zitten, maar dat dit niet betekent dat het zo gaat lopen. Dat er verschillende dingen op je pad kunnen komen en je moet gaan voor uitdagingen die je interessant lijken, ook al zijn ze onverwacht. En passen ze wellicht niet direct in je vooraf bedachte straatje.”

Na ruim een jaar maandelijks geblogd te hebben voor Humans of Psychology is het vandaag tijd voor mijn laatste blog als vaste auteur. Een jaar lang heb ik jullie meegenomen tijdens de startfase van mijn werkende leven binnen de klinische psychologie. Nu is het echter tijd voor heel iets anders…

21-02-2017

Ik ben groot fan van vragen die beginnen met: ‘is het niets voor jou om…?’. In de meeste gevallen volgt er daarna een vraag waarvan je op voorhand al weet dat het niets voor jou is. Maar soms worden deze woorden gevolgd door iets waar je zelf nog niet over had nagedacht. En dat kan zorgen voor verrassende situaties.

 

Eerste stappen in het werkveld

Vanaf het moment dat ik psychologie ging studeren heb ik me gericht op klinisch werk, omdat ik dacht dat dit bij mij paste. Ik volgde daarom een klinische master met bijbehorende klinische stage. Na enkele maanden een werkervaringsplek te hebben gehad kwam ik terecht in mijn eerste echte volwassen baan: als psycholoog in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Dit combineerde ik met een diagnostiekfunctie in het ziekenhuis, waar ik in aanraking kwam met een nieuwe groep kinderen. Kwetsbare kinderen, die veel te vroeg geboren worden. In het kader van de landelijke follow-up wordt de ontwikkeling van deze kinderen gedurende een aantal jaar gevolgd. Eerst alleen op twee- en vijfjarige leeftijd en meer recent ook op achtjarige leeftijd. Onwijs interessant, want hoe ontwikkelt een kind zich dat met 24 weken geboren wordt, ten opzichte van een kind dat met 40 weken ter wereld komt? Wat is de invloed van je geboortegewicht op je cognitieve ontwikkeling? Heeft deze groep meer kans op een psychiatrische stoornis? Maakt het daarbij nog uit of je onderdeel bent van een tweeling? Is het eigenlijk wel wenselijk dat kinderen al worden opgevangen bij een zwangerschap van 24 weken, ook al is dat medisch mogelijk?

 

Promotieplek

In het ziekenhuis waar ik werk is een onderzoek opgezet naar het functioneren van nu achtjarige kinderen die veel te vroeg (onder de 30 weken) geboren zijn. Een onderzoek waarbinnen gekeken wordt naar onder meer de cognitieve, sociale, lichamelijke, motorische en neurologische ontwikkeling. Met het vrijkomen van een plek binnen dit onderzoek om te promoveren op de psychologische (gedragsmatige) gevolgen van prematuriteit werd mij gevraagd of het niets voor mij was om deze plek op te vullen. Eerlijk gezegd had ik tot dat moment niet eerder nagedacht over de mogelijkheid van het promoveren. Sterker nog, als je me dit een jaar geleden had verteld had ik je faliekant voor gek verklaard. Mijn hart lag (en ligt) immers bij het klinische werk. Daarnaast voelt het ook wat scheef, gevraagd worden voor iets waar je niet eerder over nagedacht hebt terwijl je weet dat anderen erover dromen.

 

Moraal van het verhaal

De beslissing om te gaan voor een promotietraject kwam dan ook niet zonder twijfels. Nog steeds vind ik het spannend om voor de onderzoekskant te kiezen, omdat ik altijd in mijn hoofd heb gehad dat ik de klinische weg zou gaan bewandelen. Toch ga ik het doen. Waarom? Omdat ik inmiddels heb geleerd dat de wereld na je afstuderen als psycholoog onzeker is. Dat je het nog zo mooi in je hoofd kan hebben zitten, maar dat dit niet betekent dat het zo gaat lopen. Dat er verschillende dingen op je pad kunnen komen en je moet gaan voor uitdagingen die je interessant lijken, ook al zijn ze onverwacht. En passen ze wellicht niet direct in je vooraf bedachte straatje. In mijn geval betekent het dat ik op dit moment voor deze PhD-plek wil gaan, maar in de toekomst nog steeds graag de Gz-opleiding zou willen doen. Om uiteindelijk het onderzoek en het klinische te kunnen combineren. Hoe dat er later uit zal komen te zien, dat zal de tijd leren.

 

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: