Kenny HoP

About the author : Leuk dat je mijn blog leest. Ik ben Kenny en ik zit momenteel op het einde van mijn promotietraject. Ik zou graag onderzoek en klinisch werk met elkaar combineren. Momenteel zet ik zoveel mogelijk stappen om dat te realiseren, die jullie hier bij HoP kunnen volgen. Ik ben steeds benieuwd wat jullie van mijn blogs vinden, laat je hier een berichtje achter of stuur je een mail?

Op gesprek voor een postgraduaat psychotherapie

Kenny, Klinische psychologie, Solliciteren en profileren, Werken No Comment

Vijfentwintig april 2017, de eerste hobbel is genomen. Ik krijg een mail van het UPC van de Universiteit van Leuven, dat ik uitgenodigd ben voor een selectiegesprek tot de opleiding tot systeemtherapeut. Er is heel wat voorwerk gekropen in het zorgen dat mijn Nederlands diploma gelijkgesteld werd aan het Belgische diploma van klinische psychologie, maar nu is het zo ver. Ik mag mezelf gaan verkopen voor het postgraduaat.

 

In deze blog wil ik jullie vooral meenemen in het verhaal waarom ik heb gekozen voor deze opleiding. Enerzijds waarom ik het belangrijk vond om systeemtherapie als mijn specialisatie te kiezen. Anderzijds vertel ik ook graag waarom ik ervoor heb gekozen om de opleiding in België te volgen. In een volgende blog vertel ik jullie ook graag nog hoe mijn ervaring met het gesprek was en vooral welke soort vragen er gesteld werden.

 

Waarom Leuven…

… en niet gewoon psychotherapie aan de RINO? Hiervoor zijn eigenlijk drie redenen. Laat ik maar gelijk beginnen met de meest praktische: Mijn huidige werkgever is geen gecertificeerde opleidingsplek voor de opleiding tot psychotherapeut. In België is elke werkplek waar je ervaring op kan doen een geschikte plek. Wel moet je werkplek enigszins logisch aansluiten bij je psychotherapie-keuze. Je moet bijvoorbeeld niet solliciteren voor de opleiding tot systeemtherapeut als je op jouw werkplek enkel werkt met een-op-een sessies. Je krijgt je supervisie immers vanuit het opleidingsinstituut in België, waardoor de eisen voor een opleidingsplek minder streng zijn.

De tweede reden hangt enigszins samen met de eerste. De tweede reden is het monopolie dat de RINO heeft op alle BIG geregistreerde opleidingen. Het is de RINO die bepaalt of een werkplek een opleidingsplek mag zijn of niet. Maar ook bepaalt de RINO de prijzen. Nu is het wel logisch dat er prijsverschillen kunnen zijn tussen verschillende, maar in dit geval is het verschil wel erg frappant. In Belgie moet ik per cursusjaar rond de 2.300 euro neertellen. De prijzen verschillen wel enigszins tussen verschillende universiteiten. Een jaar opleiding tot psychotherapeut of GZ-psycholoog kost aan de RINO ongeveer 20.000 euro. Toegegeven, de RINO staat voor erg degelijke en goed onderbouwde opleidingen. Echter durf ik wel te betwijfelen of hun opleiding zo een 1000% beter is dan die van een Belgische universiteit. Maar aangezien niemand anders in Nederland een opleiding mag aanbieden die kan leiden tot een BIG-registratie kan de RINO uiteraard vragen wat ze wil.

Als laatste kan ik me ook helemaal scharen achter het gespecialiseerde aanbod van de Belgische psychotherapie-opleiding. Je kan kiezen tot een opleiding tot systeemtherapeut, gedragstherapeut, probleemoplossend psychotherapeut, psychoanalytisch psychotherapeut of client centered psychotherapeut. Ook in Nederland kan je wel enkele specialiserende modules kiezen, maar toch heeft het mijn persoonlijke voorkeur om te kiezen voor een hele psychotherapie-opleiding die gericht is op een vorm. Op deze manier heb je ook alleen maar docenten die gespecialiseerd zijn in de versie van psychotherapie waar jij je het beste bij voelt. De algemene “ik kan alles”-psychotherapeut vind ik niet meer van deze tijd. Het is dan ook een reden waarom ik meer voel voor de specialistische visie die in België nog meer heerst.

 

Waarom systeemtherapie

Zoals in een van mijn blogs te lezen was, ben ik iemand die ervan houdt om te werken met de moeilijkste populatie. Denk hierbij aan mensen met verslavingsproblematiek, forensisch gedrag, psychotische stoornissen,…  Vaak wordt deze groep mensen ook benoemd met de term EPA (ernstig psychiatrische aandoening). Persoonlijk vind ik dit een draak van een term, want dat zou betekenen dat mensen met een enkelvoudige depressie geen ernstig ziektebeeld zouden hebben. Toch gebruik ik deze term maar even in deze blog om de leesbaarheid te verbeteren. Vaak gaat het hebben van een EPA ook hand in hand met het leven in een zogenaamd “multi-problem gezin.

Als je met deze populatie van EPA-patiënten wil werken, moet je dus bereid zijn de hele context mee te nemen. Het heeft immers zelden zin om je slechts op een lid van het gezin te focussen, ook al zouden zorgverzekeraars en gemeentes (i.k.v. de WMO) dit wel willen. Het is deze uitdaging, het werken met een heel systeem in plaats van een patiënt, die mij ervoor heeft doen kiezen om me aan te melden voor systeemtherapie.

Als laatste heb ik ook wel enige ervaring gehad met relatietherapie tijdens mijn stage. Mijn minor thesis ging namelijk over emotion focused therapy, een vorm van relatietherapie die vaak gebruikt wordt. Wat me aantrekt in relatietherapie is het feit dat er redelijk wat variatie is in de verschillende sessies. Ik heb erg de angst dat als je werkt met enkelvoudige depressies of angststoornissen, en je dus aangewezen bent op enkel CGT, dat je je snel gaat vervelen. De sessies lijken qua inhoud toch allemaal veel op elkaar. De issues die omhoog komen bij relatietherapie zijn in mijn ervaring toch iets diverser, maar ik ben me ervan bewust dat ik mogelijk een bias heb.

Hoe vond je deze blog?

Related Posts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Like ons op facebook!

Zusterpagina van:

In het kort:

Humans of Psychology is in 2015 opgericht, voor en door psychologiestudenten, om ervaringen te delen en anderen te inspireren en te motiveren bij de reis naar het werkveld. Momenteel uit zowel studenten als afgestudeerden, binnen verschillende disciplines van psychologie. Door middel van (persoonlijke) blogs wordt een beeld geschetst over de mogelijkheden binnen het werkveld, en wordt toegewerkt naar een positief toekomstperspectief. Ook onderwerpen als profileren en netwerken komen aan bod.

Archief: